Mekik

Sanırım bende bir şeyler kırıldı

Nedamet getirmiş yurtsuz bulutlarla ben
Sokağı uykuya bölüyorum
Sağlığım yerinde değil ve zarardayım
Salınger’ın kahramanları gibi yaşamak geçiyor benden
Geçiyor günlerim öyle kalpsiz ki
Anlatamadan

Şuh kahkaha kadınları dizleri günah kokan
Başım bin yıllık uykusunu arıyor onlarda
Örtündükçe daha mı çok üşüyoruz Metin?
Kanına girdiğim sözcükleri saymazsam
Masum sayılırım hesap defterlerinde
Ama yoruldu bekleyişim bu sonsuz güzellikten

Sanırım orada da bir şeyler kırıldı

İki ayrı boşluğun arasında dokunduklarım
Kendimi neye benzettiğimi bulabilir mi?
Yaşamaya çıkmıştık bir yerlere
Kapanan kapı seslerini arkada bırakarak
Anlattıkça azalıyor muyuz Metin?
Düşüşün hızına uydurduklarımız
Bizi özlüyor mu takvimlere bakarak?

Hayat kısa aşk ondan da kısa
Bunu anladım yaşayamadıklarımdan

Süleyman Unutmaz