Yorgunsam yorgunluğum benimSize ne benim yorgunluğumdan?Üç beş yıl yaşadım şu dünyadaBir gün koyup giderim. Hastaysam hastalığım benimSize ne benim hastalığımdan?Başım ağırıyor zindan gibiÇok sigara içerim. Mahzunsam mahzunluğum benimSize ne benim mahzunluğumdan?Geceler boyu denizlerim varKapkara akan çeşmelerim Aşıksam aşıklığım benimSize ne benim sevdamdan?Uzaktan kırları,denizleriKadınları severim. İyisem iyiliğim benim.Size ne benim iyiliğimden?Bilmeyin hikayemi işteÖyle yaşar giderim. Cahit …
Kategori: Türk Şiiri
Şub 23
Cehennemde
Ölüm ara sıra yokluyor beniOturuyor geçip karşımaDaha diyor, daha vaktin gelmediSonra dönüp gidiyor başkasına Ama herzaman bu böyle olmazÇocuklar, ihtiyarlar, tazelerGörüyorum gider arasıra bekleşirHacıbayram önünde cenazeler Birgün beni de alıp gidecekNe işine yararım bilmemTanrı katında utangaç beceriksizZayıfım cehenneme giremem Tanrı görünce beniAzraile kızacak -Niye getirdin bu çocuğu, diyecekDaha gün görmemiş, cahil, habersizÇok vakti varmış yaşayıp …
Şub 23
Geceler ve Hayalin
Gündüz sende dinlenen hayalinYol ve gece korkusu bilmeden,Bana gelir, geceleyinBu öyle sürecek senden habersiz,Günlerin sona erdiği geceHayalin beni bulamayacak;Gece yolcusu bütün hayallerinİstanbul sorumlusu Yahya EfendiyiÇarşamba semtinde arayarak,Gözlerime ne olduğunu soracak.Hayalin hafifçe gülümser gider;Ne yağmurda ıslandığı görülmüş,Ne de beyazda karla örtülüdürDolmabahçemi, Unkapanı mı,Güzergah belirtilmeden,Bana tek söz etmedenSadece gülümser, döner ve gider;Hayalin her olağanüstü güzel,Seni ilk tanıdığım …
Şub 23
Ayrı Evlere Çıkmak
Kapıları ölü, sağBütün akrabaya kapalıBir ev bulsak,O ev yalnız ikimizin olsaHep orada otursak. İç içe bu evler, bıktım,Birbirine bağlı.Sözde kalır ayrı evlere çıkmak,Dağ başlarında bile olsaYalan, evlerin yalnızlığı. Bir duruş tazeler eski bir acıyıHortlatır gerilerde bir derdi bir bakış.Bu ev sizin öyle mi?Yanlış! Önceki evlerin üzüntüsü biter mi,Kapıları kapasanız da eser.Kesildiğini sandığınız soluklarDaha da artmışa …
Şub 23
Varsa Ev
Varsa yoksa sokakİnsan o yaşlardaGözü beni görmez olurGece gündüz dışarda. Yok kıl kadar değerim,Öyle olsun!Ben beklerimKısa veya uzun. Oğullar uzaklaşır, kızlar uzaklaşırBir zaman içinde benden,Oluruna bırak, gençtir, derim,Hevesini alsın sokaklardan. Bensiz olamazlar, dönerlerÇok denedim.Ben büyüğüm, affederimBen evim. Behçet Necatigil
Şub 23
Evin Halleri
Evin yalın haliİster cüce, ister devCamlarında perde yokBomboş, ev. Evin -i hali, sabah,Geciktiniz haydi!Uykuların tatlandığı sulardaBıracaksınız evi. Evin -e hali, gün boyu,Ha gayret emektar deve!Sırtınızda yılların yorgunluğuAkşam erkenden eve. Evin -de hali, saadet,Isınmak ocaktaki alevdeSönmüş yıldızlara karşıIşıklar varsa evde. Evin -den hali, uzaksınız,Hattâ içinde yaşarkenAşkların, ölümlerin omzundaAyrılmak varken evden. Behçet Necatigil
Şub 23
Kurşun
Bitkinim, bitkinsinSaçlar ağarır ümitlerle beraberİnsanın evi olmasıBüyülenmiş gibisin. Satırlarda soldu yüzünKalabalık evlerde eğretiÜzgünüm, üzgünsünMumlar eridi. Sokaklar, eğlenceler uzaktaFarkında bile değilsinHasadını esirgeyen topraktaBitkinim, bitkinsin. Çökmüş siperlerden kurtulan yorgunAskerleri düşünYeraltında saatlerYılları ömrümüzün. Bilmezden gelsek deGün sönmeye başladıSeneler eriyor cenkteYaşamaya vakit kalacak mı? Diyelim kurtardık hayatıYa ansızın yalnızsakYa külçeleşir de ayaklarYürüyemez olursak? Yahut askerleri düşünTam çıkmışlar siperdenBakıyorsunPusudaki tepelerden …
Şub 23
İkinci Ev
Gerekliydi uzaklarda bunalıncaİkinci ev! Hatırla ilk girmeniBir otel, bir park, hatta sokaklardaİkinci ev! Yeterdi izbe oysaİkinci ev! Behçet Necatigil
Şub 23
El Yazısı
el yazımı istiyorsunuz bendenne yapacaksınız el yazımı, diyorum, ben bile bir şey yapmıyorum artık onuçocukluk hatırası kadar uzak bana elimin altındaki yazıel yazısı çocukluğudur insanınilk öğrenmelerin izini bütün ömrüne taşırilkin gözleri öksüzleşir insanın, bakışlarızamanla kendinin olan şeylere bile yabancı gözlerle bakmaya başlartanıdıkları azalır kendi hayatınınokuldayken yazım güzeldi, zamanla çirkinleşti, derler, ben de öyle diyorum,biliyorum izi …
Şub 23
Özenle
Özenle sürdürüyorum seniKendimdeBaşkalarını severken bileöylece duruyorsunçekip gitsen deYalnız kalmıyor gerideÖzenle sürdürdükçeYabancı gövdelerde bileÖzenle sürdürüyorum seniİzini sürer gibi yaşadığınınyaşadığım serüvenlerdeÖnceden bilmediğim bir aşk biçiminde Murathan Mungan