Her şey, her şey ay gözleyen Babil’le başladı. Adlar onu izledi. Adlandırınca, her şey sıkıcı oldu. Sessizlik bozuldu. Büyük sessizlik. Diyorsun tarihte hayvan adlarına hiç rastlanmaz. Çiçek adlarıyla seslere de… Sesler ki… her şeydir. Unutmam her şey dünyanın bir ucundan tutuyordu. Baktım zaman adını alınca tanınmaz oldu. Adını bir türlü usunda tutamıyordu bir kuş. Sıra …
Kategori: Şiir
Şub 23
Düşünürken Buldum Kayayı
Düşünürken buldum kayayı.Otlarla konuşmaktan geliyordum.Ölü bir yaprak, adını unutmuş bir sokak,sav dolu bir tümce, suçlu bir ırmak,bir de partal bir kuş yürüyorduk.Bir atlı karıncaydı yaşamak, onu yürüyorduk.Bilirim sözcüklerin ulaştığı yere hiçbir şey erişemez.İsa ile Karahisari’nin gömlekleri dikişsizdi.Sözcükler bunu gördü.(Ey görünmezlik! Elimden tut.Gecede sözcüklerin ağırlığı daha bir artıyor. Ve…– Yazık, tümcemi tamamlayamayacağım. Anlamdan hep kuşku duydum.Evler …
Şub 23
kalbim
yokgitti yeraltına umudumkalbimfırtınada uçuşan kurumgibi durmadan dolargözlerine birilerininağlatır kanatırhuysuzum tokbir çocuk benim sevgimkalbimkırılan oyuncaklarımgibi hepözletir banagüzeliyorgunum Kaan İnce
Şub 23
Mine
bir ipliğin üstünden aldım senikopmuştunsökmüştün beyaz kelebeklerinikaranlık bulutlarla uçmuştun bir iğnenin ucundan aldım senibatmıştınkeskin bir aşkla yaralamıştın kendinisevdiğin yerlerden düşmüştün bir düğmenin deliğinden aldım senikırılmıştıninsan nice zaman acemi bir terzihayatı kısa biçmiştin iki yakanın arasından aldım senin’aparsak yapalımikisinde deçırılçıplak kalıyor sonunda insanve sanırımbu yüzden birbirine benziyor ölümle aşk bu yüzden sevgili Minebir makasın ağzından aldım …
Şub 23
Ölüm Manzumesi
Bir yaprak düşüverdi yere çırpınarak. Ardından salınarak bir başkası indi… Ransetsu