Kategori: Şiir

Añladım cevriñe pāyān u nihāyet yoḳdur

Añladım cevriñe pāyān u nihāyet yoḳdur
Bende de ẕerre ḳadar ṣabra liyāḳat yoḳdur

Beni hicrān ile dil-ḫaste vü zār u giryān

esrar dede divanından seçme şiirler

Beyaz Camlar

Bazan var’ı
Anlarsın yok ile
Sevgilim
Vazgeçilmez malzemem aletim
İhtiyar cam bakıcısı
Söyle nerde kaybuldu
Bizi mi onları mı ayırırken tuttuğun yargı

Kaybolan Şiir / Hayretlerimiz

Sözde şehvet dilde şehvet
Hani sükut tevazu uzlet

Biliyorum Çok Geç Oldu

Şunu da yaz bedeli olsun
Sabırla titreyerek öyle yalın
Ve kimsemiz olmadan oturacağız
Kıyısında ayrılığın

Kimsenin Aklına Gelmeyen

gitsem kusurlu
kalsam hasar görüyorum
benim sevgili
benim ilaç
benim anlamlı yenilgilerim

Ölüm Sustuğudur Bir Sevdiğin

Ölüm sustuğudur bir sevdiğin
Biraz uzun

Aynalar ve Zaman

şair! bahçelere özenecek ne vardı?
işte tenhâ her yanımız, hep tenhâ
ne aradık sözcüklerin kuytularında
ne bulduk soldukça çoğalan dilimizde?
Zaman’ın sırı hâlâ duruyor olmalı ki üzerimizde
biz bakınca görünen aynalardı

Şimdi Nedense

biliyorsun en bakımlı bahçe
sessizliktir
gülüşler oraya sürgün edildi
acıların kardeş olduğunu
kimse anlayamadı

Âh eylediğüm serv-i hırâmânun içündür

Vâ’iz bize dün dûzahı vasfetdi Fuzûlî
Ol vasf senün külbe-i ahzânun içündür