Şub 23
Anne, zannetme ki günler geçti de Değişti evvelki hissim gitgide!Bir hırçın çocuğum, değişmez huyum;Seneler geçse de ben yine buyum!Senden umuyorum tesellî yine!Bugün şefkatine, muhabbetineZanneder misin ki yok ihtiyâcım?Belki eskisinden daha muhtâcım!Dünyanın tükenmez kederlerinden Kalbim kırılsa da böyle derinden,Hayâtım büsbütün ye’se kapılmaz.Teselli bulurum içimde biraz O derin sevgini hatırlarım da!Her gece hıçkıran dudaklarımda Hasretle anılan senin …
Şub 23
Ben sana çok dualar yolladım Gücümce hamd ve senalar yolladım Sen bana akıl-fikir vermiştin Suç benim Rabb’im ,Ben çuvalladım…. Hüsrev Hatemi
Şub 23
Her akşam eve dönerken bilmem kaç tanrı bıçaklıyorumYok şimdi eskiden sarıldığımız ablalarCanlarım, yağmuru dindirme heyecanlarıHer şeyden edinilmiş kinayenlenmiş kadınlarArkadaş kırıntıları gülüşme kitapçıklarıÇünkü kendimi tanımadan geçirdiğim zamanlarBen onları vurdum çözdüm altlarını çizdimNe çok şapkam vardı ne çok titrerdimCebimden çıkarırdım hiç gidilmemiş yollarıDikildim o saksının karşısına bu çiçek açacak dedimDurup ya eski bir kırmızı ya da bilmem …
Şub 23
Doğuşundan beridir sakladığı Tanrının bir emaneti vardı. Yatağa düştü, Üçüncü gün akşam üstü, geri verdi güler yüzlü. – Kalsın bende temelli, diye ağlar bazıları. – ‘Pişirdiğim aşla, bağladığım başla gideyim, Üç gün yatak, Dördünde toprak olsun yerim! ‘, derdi. Geleni gideni yokkken gençliğinde bile, Akşamları gizli gizli, bilinmez Kimi gözlerdi? Tanrının sevgili kuluymuş, Muhtaç olmadan …
Şub 23
bir kadın gözlerini gizlemeye karar vermişsekorkunçtur, bütün gıcırtılarından yataklar durur.ne zaman bir çim kokusukonuşmaya karar vermişse belânın dilindenkatanalar arka ayakları üzerinde zıplar durur.nerede gözlerini yere indirmişse bir kadınve siyah saçları yanlarına düşmüşbir çim uğultusubaşlar titremeye derinden ve bubu susması sarssıllann koltukları tribünlerinbu bir virüs tarafından ele geçmesi bir bedenin.konuşmaya karar vermişse bir yağmaboşalmaların dinindenbu kadar …
Şub 23
Bu son şarkı silahlarım tükendiNe bir sevgili ne bir gülYanıma alıp gezdiğim beş yılŞiir dedikleri korkunç dikendi Bu son şarkı silahlarım tükendi Bütün siyahlarıylaYaklaşan cellatVe içimde koşan delirmiş atŞiirdi yani uçurumun kıyısındaSonsuz bir gezinti Bu son şarkı silahlarım tükendi Şiir dedikleriymiş oTapılan bir zehirmişGeceler geceler boyuÇaresiz intiharlarımaElleri sinmiş bir kadınBelki tek kadın oVücudunun her bahçesini …
Şub 23
ben,benden çok uzaktaki bir iç savaştanağır yaralı dönerkenüstüne giydiğin o yalnızlığaçok yakından baktımbeni affet! etrafı dikenlerle çevrilio esmer şehirdebeni öpersensaçlarından kan akarboşluğuna açılan kapının önündeintihar etmeme izin vermebeni terk et! kendisinin kıyısındaağlayan bir çocuk vargeçmişiyle başa çıkamayanyolculuğunun tam ortasındaseninle Oblomov’u tartıştıdudaklarımı kestiğin biletibagajında unutve gözlerini kaybet! 1987 numaralı perondatrafiğe takılmış bir yüz görüyorumhiç kimse tarif …
Şub 23
cevapla ömrümüsevmezsenen ihtiyar yerinden tuteskicilere verseversenmenekşelerin kadife düşlerine gizleama içimizden ve içimizdene ölürse ölsünyalnızca yağmurlu günlerdesana yazılan bu mektubuokunma günü gelmedendelirmek zorunda bırakmasana yazdığım gökyüzünüyalnız bırakma, uç!cevapla ömrümü ben senin balkonunda oturumsen benim defterlerime bakarsıniçimdeki uçurumun dibi ayağa kalkariçindeki dağın doruğunu öpersevdiğin şarkıları dinlerizsevdiğim küfürleri edersinsana dokunurumsen dokunmamı avuçlarına yaslayıpyemin edersinsen yemin ettikçebenim kalbim sarsılırbenim …
Şub 23
tanık olmak yetmiyor yutkunmadan sevmeyegöğüslemem gerekiyor anlamam gerekiyorgörüşümü bulandıran neonları anlamamyeşil anılar yürüyor işaret parmağımaiçimde yer değiştiriyor deniz ve topraktarih çağırıyor beniavluya yağmur yağıyortükenen şehirlerde vurdular ankâ kuş’uyabancı diller kadar ikircik doldurdularbirkez daha dinle beni hayatın hakkı içinilkgözağrıları kadar pâyidar inkar edişhergün yıklıp duruyor ördüğün karar duvarbak! yıkılan bir şey varyıkılan ve boğan bir şeykoridorlarda …
Şub 23
Beni yanlış ağacın altına gömdülerbir hayvan mezarlığında çürüyorum körleri korkutan bir karanlıkla dağlanıyor gözlerimtövbe ordusu dudaklarımı kılıçlarıyla temizlemeden öldümçünkü öldümçünkü şiir babamdı ve amin derken bilekulu olmamı istedi kendimin. Rabbim kalbimde pazarlar kuran şeytanlarıntezgahları evlatlarımdıro evlatları rüzgarla boş, hırıltılarıyla kazınsın derimderim kazındıkçayarasaya kendini izah edecek güneşama öldümkurşuna dizildikten sonra gelen af telgrafı gibi kalbimkalbimsana nasıl …