öpülecek el, sarılacak evladın kalmadığı bir bayram

“her şiir bir sözcüğü örter ve gizler;
görülsün istemez ‘gül’ veya ‘hüzün’…
gizli bir hazine midir, bilinmediği,
kimbilir nereye gömdüğümüzün?”

Onbinlerce ailede “öpülecek el, sarılacak evladın kalmadığı bir bayram” yaşıyoruz. “Bu hüznün mesnevisi yazılmadı.” Bayramınızı bu hüznün gölgesinde sessizce kutluyorum.

20230304_002651-1 öpülecek el, sarılacak evladın kalmadığı bir bayram

Bir yanıt yazın

E-Posta adresiniz yayınlanmayacaktır.