Kategori: Şiir

Her Gidenden Bir Gülümseme Kalır

zaman siler acılarıkinin biley taşı kırılır hüzün birikir elbetıssız sular şiire karışır yıllanmış bir ömürdür közden küle dönüşenateş söner kül savrulur kış bir kardelene yenik düşergök, uçan kuşun kanadına sen ey kalbim, titremez misinuzak bir hatıra gelip dayanınca kapılarına? Aslı Durak

Hiç

Gözyaşı tufanıyla taşıp gidiyor ovalar.“Nereye bu göç?” diye sesleniyorum kuşlara.Bakıp bakıp arada açan geçen güneşlere,Karım bana soruyor: ” Sana ne oldu? Neyin Var?”“Hiç” diye susuyorum. Ama bir hoşum, avara. Ahmet Muhip Dıranas

Sır

içimin Babil Kulesi yıkıldısır kapılarından geçtikalacakaranlığın şehirleriydigölgelerin yıldızı ışıktı, aşktı, yaşamdı keşke en büyük savaşrahmini öperek vedalaşıp teninle-ganimeti süt, sevgi, kucak ve şefkat-bilinmezliğin dünyasından nefes almak olsaydı anne ailem dedim o sararmış resimden baktım geçmişeikiniz yan yanasınız, kucağınızda kırılgan çocukluğumbabam genç bir gülüşle süslemiş yüzünüsen, ciddi duruşla bezgin bakış arasında med cezirbölünen evlilik, çatlayan evren, …

Devamını oku

Sana Bunca Yangından

geceler kör ve sağır/ses vermeyen bir kuyuhaklı kılar uykuyu ve uyuşturucuyu ağzındır çiçek açan erguvan gökteyeşertir bir aşkı ve küçücük bambuyu anka’ya işmar eder zümrüt ve yakutçıldırtmak için serkeş bir kuyumcuyu bu yüzden kana boyar aklının saçağındatüneyen tahta kuşlar bütün ortadoğu’yu ne kadar içsen de kandırmaz artık seniyaranı azdıran o bengisuyu yürek bir mermi gibi …

Devamını oku

Boğaziçi’nde Sonbahar Düştü

SonbaharlarınSarı, ılık bulutlu güneşiVe nemli gülümseyişi,Bahçelerde, sahillerde,Puslu, sisli tepelerde,Yakıcı olmayan ışınlarıylaİçimizi ürpertirken;Boğaziçi’nde dökülenSavrulan yapraklar,Yollar-kaldırımlar boyunca,Hışırtılı kuruluğunca,Birbirine kenetlenirkenVe sessizce öpüşürken;Yılların ötesindenSeni anımsadım;Vapurlar gözlerden uzaklaşırken,Akşamları iskeleler tenhalaşırkenGeçmiş anıları kucakladım… SonbaharlardaBulduğum-yitirdiğim;Çılgınca sevdiğim-sevildiğim,Gözlerinin derinliklerindekiFiliziliklerinde eridiğim,En güzel renkli düşleriYakaladığım-paylaştığımSihirli Boğaziçi’ni,Nasıl unutabilirim ki? Ağaçlardan-dallardanEtrafa saçılan,Adımlarımızı kuşatanEzilmiş yaprakların eşliğinde,Sabahların uykulu sessizliğindeYeniden dünya’ya gelmişçesineBu cennet kıyıları dolaştım;Tüm üzüntülerden arındım. Maviliklerin-griliklerinDerinliğinde-esintisinde,Beylerbeyi’nin rıhtımında yakaladımÇatanaların-motorların,Çığlık çığlığa …

Devamını oku

Tutuşmak Üzere Yeniden

Sızıyor sessizce kendi derinineÇıkışını bulamayan sular. İnsan aynı türküyü aynı içtenlikle Söyleyemiyor ki uzun zaman Böyle karşılıksız yankısız Değişiyor usul usul eski duygular. Biliyor musun kalbim artık Bir kuş gibi çırpınarak pencere önlerinde Titrek kanatlarıyla umudun Düşmüyor bekleyişin hayal camlarına Gelmene yakın saatlerde. Hayat dolduruyor hey boşluğu kendince Bir başka başlangıçla Tutuşmak üzere yeniden Pembe …

Devamını oku

Kurşun Gazeli

Savaşa girdin kalbim bin yara aldı beniNe denli acı varsa aradı buldu beni Seni bir bomba gibi taşımak bu göğüsteBir Ebubekir kıldı bir Ömer kıldı beni Kurmak bize düştü bu kalbi sökülmüş çağıBuyruk en ağır yükün altına saldı beni Atıldık kurşun gibi kentin alanlarınaBir kaç put ve taş gördü birden irkildi beni Parça parça bir …

Devamını oku

sana da yağdı mı kar

sana da yağdı mı kargözlerine usul usulince bileklerine kirpiklerineson yapraklarınakalbindeki umutsuz dallarınusul usulsallandı mı senin sana da yağdı mı kar Mehmet Can Doğan

Kadın Göğsü

Bir kadın göğsü, Başlarsa konuşmaya, En güzel deniz olur; En sakin demiyorum. Başın döner dalgasından, Nereye gittiğini unutup, İntihar etmek istersin, Baktıkça bu muhteşem denize.  Vapurdan atlayanlara selam…  Cahit Sıtkı Tarancı

Günlük İşlerdenmiş Gibi Ölüm

Dönüp duruyor yol. Sonunda orda durduk.Açık kapıdan gördük,oturmuş yün eğiriyorduElinde kirmeni.Kocaman bir yumak kapının orda yuvarlanıp kalmıştı.Eşikten başımızı uzatıp:“Nasılsın?” dedik. Sankibir sandalyenin yerini değiştiriyormuş gibi“Ölüp gidiyoruz işte!” dedi,kaldırmadan başını.Günlük işlerdenmiş gibi ölüm. Bir rüzgâr dövüp duruyordu önündeki deniziArada bir başını kaldırıp baktığı. İlhan Berk