Duyuyorum, bir geçen var evin önünden; biraz durup, yoluna devam ediyor. Paylaşıyor yüzünü ayak sesleri benim uğraşım olan gizemle. Aşk şiiridir bütün şiirler, ama kaç kişi durup okur onları! Ben önünden geçtiğimde bu şiirin, Sen onu yazmıştın bile. Henrik NordbrandtÇeviren : Murat Alpar
Kategori: Şiir
Şub 23
Bizansa Benziyor Aşkımız
bizans’a benziyor aşkımız,son demlerini yaşıyor.düşünüyorum da,yüzlerindeki parıltıcaddeleri dolduranlarınya da öbek öbek toplananlarınköşebaşlarında ve meydanlardafısır fısır konuşanlarınyüzlerindeki parıltı,bana bakıp dasaçını arkaya atarkenyüzünde görülenparıltıya benziyordur. düşünüyorum da,uzun uzun konuşmamışlardır,konuştukları da havadan sudan,bir şeyler söylemeye çalışıpduraksamışlardır,anlatmayı becerememişlerdirsöylemek istediklerini,yeniden vazgeçerekbirbirlerine bakıpyere indirmişlerdir bakışlarını. çok eski ikonlar meselaböyle parıldaryanan bir kentin alevi gibiveya yaklaşan ölümün ışıltısıgencecik ölenlerin resimlerinde,geride kalanların anılarında …
Şub 23
Sen Bu Şehirden Gidince
Sen bu şehirden gidince ben bir tuhaf oluyorumNe bileyim ellerimi cebime sokup öyle yürüyorum Gülmeyi geçtim tebessüm edemiyorum. Senin ellerini tutmak, Yoksul bir sahaftan alınmış yirmi beş yıllık kitaba dokunmak gibi. Senin gözlerine bakmak, Dört mevsimin tamamını yirmi dört saat içinde yaşamak gibi. Sen bu şehirden gidince ben bir tuhaf oluyorum Ne bileyim trafik lambalarını …
Şub 23
Ölü Doğanlar
keskin rüzgarla kulağımı sıyıran bir mermi sesiçok uzaktan geldi, kalbimle gördümsıcak hiçbir şey kalmamış o topraklarda, kan hariçgözlerim hezimete uğradı şaşkınlığım karşısında ilk uyarı: şiir en iyi sırdaştırve fakat ne kadar ortak olabilir bir çocuğunortadoğudaki çığlıklarına… psikopat bir yamyamı bile yola getirebilirince ince, alttan alttan gelen kanun nağmelerikanunlara karşı ölümler hep kıldan inceincelik, annesi ölmüş …
Şub 23
İki Sünnet Üç Farz
bir, aklın yolunda dinlenme tesisi kalptiruçmağa varsa da uçamaz önce kendinden vazgeçmeyenvicdan tümseğinden geçerken sızlamalıdır beyin amortisörleriarada bir duygu nabzı kontrol edilmesi gereken, kalptir iki, lafın belini doğrultan daima nezakettirkibir kişide durduğu gibi durmaz yürürit ürür kervan yine de caymaz istikametindeninsanı insana ısındıran ve battaniye gibi saran, nezakettir üç, Allah’ın hakkı kimsede kalmaz yorumsuzdurkulun gördüğü …
Şub 23
Gül İçin İlahi
İnsanlar bir gülü bir senetleDeğiştirmeye alıştılarİnsanlar başka insanların hayatınıBir hezaren sandalye midir hayatDizip kaldırmaya alıştılarİnsanlar yüreği ve onuru, alıştılarYelin üflediği yaprak mıdır onurYürek arsız otlar gibi ayak altındaTanımıyor kimde kimseyiVe kendini tanımak istemiyorİnsan tanımazsa kendini insanNasıl varolabilir Bu yüzden dünya hey koca dünyaDönüyor bir ölüler ülkesineSusanlar şimdilikOyunun dışına düşenlerYalnız onlar doğrulup kalkacaklarGün kıyamete erdiğinde Gülten …
Şub 23
Kalbim Gerçekten Kırık
Kalbim gerçekten kırık ve eylülün ortasıyürüdüm yazmadığım şiirlere basarakyalancı ömrün bilmem bu kaçıncı vartasıher solukta yeniden eksilerek artarak yüzümün sezildiği zamanlar da olmuşturdünya leylak olmuştur akşam duru gün beyazöter ağzın örtükken o ne mene bir kuşturdeğme ezgi insanı bu kadar hırpalamaz. Süleyman Çobanoğlu
Şub 23
Mektup
Mermerle bir yazılmışsa tarihiGönderilmeyen mektuplar da gider -anla nereden geldiğini hüznün- Bütün ömrüm ölü bir dilde başlar, ölü bir dilde biter, mektuplar gibidir ömrüm. Adım orda kaldı, bütün adlarım: m e r m e r! Gönderilmeyen mektuplar da gider. Şerif Erginbay
Şub 23
Kırlangıç
Kimi zaman ağladığ’mı hissediyorum uykumdanedenini bilmiyorumya da uyanıncaya kadar unutuyorum.Gözlerimi ne zaman açmaya kalksam, patlıyorgazete-flaşları. Artık su şiirden uyansamama çakıldığım yerde bir dilsiz gibi bağırarakşiir çağırıyor ş i i r ç a ğ ı r ı y o r u m . . .Bazense sevişiyorum yüzsüz birisiylebelki de aklımda kalmıyor seviştiğim her kimse.Çocukluğ’ma dönüyor bazı …
Şub 23
Denizin Sunduklarına Elveda
Denize, denize dönünbu sayfalardan! Balıklar, yumuşakçalar, yosunlar,soğuklardan kaçan herkes,Pasifik’in ortasınadönün,dalganınsevinçli öpücüğüne,gizemli mantığına kayanın. Ey, suda yüzenler,denizin içindekiler,kaygan canlılar,ayrılma ve kavuşmazamanı şimdi:kağıt destek çıkıyor bana;mürekkep, mürekkep hokkaları,basımevleri, harfler,resimler,simgeler ve sayılarkarıştıkları nehir yataklarındankarşılıyorlar beni: sevgimi, dostluğumu isteyenkadınlarve erkekler,ozanla şakalaşmak isteyenler,toplanın Petorka’dan,Atakama’dan, Arauko’dan,Lonkoçe’den gelen çocuklar! Bir tren bekliyor beni, elma yüklübir gemi,bir uçak, bir saban,birkaç diken selamlıyor. Elveda, …