Kadınlar çok uzakta. “İyi geceler” kokar çarşafları.Masaya ekmek koyarlar yokluklarını hissetmeyelim diye.Sonra anlarız suçun bizde olduğunu. Sandalyeden kalkıp“Bugün çok yoruldun,” deriz ya da “Boş ver, lambayı ben yakarım.” Kibriti çaktığımızda, o yavaşça döner ve tarifsizbir dikkatle mutfağa yönelir. Sırtı nice ölülerle,kamburlaşmış, hüzünlü bir tepe-aileden ölüler,onun ölüleri, senin kendi ölümün. Adımlarının gıcırtısını duyarsın eski döşemede,bulaşık telindeki …
Kategori: Şiir
Şub 23
Karşılaşma
Donmuş tarlalardan geçiyorduk bir vagonla şafakta.Kızıl bir kanat havalandı karanlığın içinde. Ve birden koşarak bir tavşan geçti yoldan.İçimizden biri eliyle gösterdi bize. Aradan çok zaman geçti. Artık ikisi de sağ değil,Ne tavşan, ne de tavşanı eliyle gösteren adam. Ah sevgilim, nerdeler, nereye gidiyorlarElin çakıp sönüşü, koşunun hızı, çakıl taşlarının hışırtısı.Çektiğim acıdan değil, meraktan soruyorum. Czeslaw …
Şub 23
Elsa’ya İlahi
Sana dokunuyorum tenini seyrediyorum ve sen nefes alıyorsunAyrı yaşadığımız günler çoktan kaldı gerideYanımdasın giriyorsun çıkıyorsun ve bana nüfuz ediyorsungüzel günler için de kötü günler için deVe hiçbir zaman böylesine uzak kalmadın bana kendi isteğimle İkimiz kavuşacağız harikalar ülkesindeRengi koşulsuzluk olan o gerçek mutluluğaAma yeniden doğuyorum ikimiz aklıma geldiğindeVe eğer dert yanarsam kulağınaElveda kelimeleri gibi bir …
Şub 23
Alba
Vadideki zambağın solgun ve ıslakyaprakları kadar soğuk Yanıma uzandı, şafakta Ezra Pound
Şub 23
Hatırla
Hatırla, çekingen Tan GüneşeMutlu sarayını açtığı zaman;Hatırla, geçerken dalgın geceDüş kurup gümüş tülünün altından;Göğsün küt küt atarken hazlar davet edince,Gölge seni akşamın düşlerine çekince,Ormanların dibindeBir ses mırıldanır, dinle:Hatırla. Hatırla, gün gelip beni kaderSonsuza dek senden ayırınca,Üzüntü, sürgün ve senelerBu çaresiz kalbi soldurunca;Düşün son elvedayı, hazin aşkımı düşün!Yokluk ve zaman hiçtir insan sevmeye görsün.Kalbim çarpıp durdukça,O …
Şub 23
Bir “Zaman” Masalı / Düş Ağacı
Kimine göreBulutlarda yürüyen bir annedir zaman Kimine göre Bir boşluktur aramızda duran… Acaba hangisi? -Hiç birisi, hiç birisi… /Toz rengine boyanıp, gözyaşlarına bulandı ‘zaman…’ Bir düş masalı savuracak birazdan, Duymak istiyorsanız, bayramlık elbiselerinizi Giyip de gelin…/ Ben yoktum. Ben hiç olmadım aslında… Şu anda duyduğunuz da kendi sesiniz… Siz ki, düşlerinizi Çocukken, oyunlarda kestiniz Ve …
Şub 23
Üçüncü Kişi
iVe sonra başka bir hayata başlar kimseye haber vermeden ruhlar.Gün gelir çıplaklığına döner insan, gövdesiyle bir olurkıraç yamacı güzelleştiren harup ağacının.Dalları arasından ışık ışık ışık açılır semalar. Tüm yolların kapanıncaelinde yedi kandil ve yetmiş bin kanatla uçarcasına gelir,Yaradılış anındaki gibi ağzındaki misk kokusuyla Üçüncü Kişi sana nefes verir. Kimsenin göremediğini görür ve havlamaya başlar bir …
Şub 23
Yael’in Bakışları
Kelebek, ipeksi ses, sevgili… hep uçmak istediğiama kaç kapı açılmalı daha, kaç çeşit ağaç iç-bahçelereseherkuşu ve bakıştan bakışa konan aşk.Onun yüzünden bütün iklimler geçer aynı andageçer eski bulut sinemasından yıldız yıldız ve hüzünince alay, tutku, korkutan endişeler… Ki henüz farkında bakışlarından uçan kuşların henüzona en çok nâr ağacı yakışır ya da müralev kanatlarla gölgelenmiş gözler… …
Şub 23
Gün Doğarken
Işık daha loş düşüyor dağın şu yanına. Süzülüyor morbulutlardan. Aşağıdaki taş evdoğduğum yer. Geniş kemerlerle birbirisine açılaniki iç oda… Zeytinlik,yanındakine dokunamasın diye uzakça dikilmiş ağaçlar, ne tuhafyamaçta bitiveriyor birden.Büyüyen bir his var şu ıssızlıkta çocukluğumu hatırlatanbir koşma isteği… Uzun uzunduruyorum oysa, dağın loşluğunda koşuyormuş gibikalbim. Galiba derim çocukluğumdurkoşan. Beş hafta var geleli ilk konuşurum kendimi …
Şub 23
Küçük-Öpücük
Her şey şiir olmalı. Ölürsün! Aşk olmalı, oynamazsın yoksa.Ve ölüm kadar kuvvetli olmalı hayat. Tek bir şey sankişiir ile aşk… Tekleşmelisin her şeyle.Varoluşun boşluğunda sallanır bir sarkaç,kâh dağın dorukları, kâh denizin dalgalarıyla çarpışarak. Soluğunu tutma gücün tükendikçe sudan çıkmalısın oysabir nefes alıp yeniden dalmak için aynı oyuna.İyi de hayat-öpücüğünü sana vermek zorunda değil kimse.Ateş ile …