Kategori: Şiir

Oda Numarası 5.0.5.

Aklımın kıta sahanlığında en büyük acı vedasız gidişinden ibaret,otuzbir kez acı çekiyorum, yanlış anlaşılmasın ruhumu rahatlatıyorum vesselam.Gözlerimin önünde uzun metraj anılar full hd kader ekranındaçerez niyetine tırnaklarımı yiyorum mutlak ama bana muğlak bir sonu beklerken son nefeste.Azrail kapı komşum,arada bir yoklar bir fin’can nefes niyetine.Nabız sıfır,rakım eksi üç,”Aman doktor canım doktor”yetişme,nasılsa keyfim yerinde yerin dibinde.Mezarımdan …

Devamını oku

Su

Kalbinden kalbime akan bir sestiAkşam gölgesinde çağlayan o su…Sesini en tatlı yerinde kestiBizi sonsuzluğa bağlayan o su. O su, bir sır gibi mırıldanırdı;Göğsünde bir sarı ay yıkanırdı;Bizi Leyla ile Mecnun sanırdıGamlı yolumuzda ağlayan o su… Sessiz ruhumuzu o bestelerdi,Bize “Unutalım dünyayı” derdi…Bir aldı sonunda verdi bin derdi,Bizi bizden fazla anlayan o su. Şimdi ne akşam …

Devamını oku

Nasıl Anmazsın

Nasıl anmazsın o çocukluk günlerini!Dalda bülbülü vardı, gökte beyaz bulutu.Annem vardı, babam vardı.Bahçemizde, ılık, uzayan günlerdi yaz,Bir beyaz âlemdi kış.Başkaydı günesi, böyle değildi ayı.Artık istemiyorum yaşamayı!Bir gün ver bana Tanrım,Ta çocukluğumdan kalmış… Ziya Osman Saba  

Bir Oda Bir Saat Sesi

Bir oda, içinde bir saat sesi Hayatın sırtımdan giden pençesi, Ve beni maziye götüren bir el, Eski günlerimiz, sessiz ve güzel… Bulduğum kayıplar, her günkü yerin, İşte konsol, ayna, köşe minderin, Seccaden, tesbihin, namaz başörtün. Bir şey değişmemiş, sanki daha dün. Yine ortancalar altı camının, Dışarda sükûnu yaz akşamının, Bahçemiz sulanmış, ıslak her çiçek. Kapı …

Devamını oku

Bu Vakitsiz Giden Yaz

Bu vakitsiz giden yaz, erken inen akşamla, Kapanmış pancurlara dayıyarak başını, Dinle solgun bahçenin kalbe anlattığını, Ağacın yaprak yaprak, havuzun damla damla. Kuşlar sanki yaralı, benzin sararmış gamla, Duymak güneşin, rengin bizi bıraktığını, Günler günü vefasız leyleklerin akını. -Ah uzak palmiyeler… Kaçmak, seninle, yazla. Çardak altları bitti, bitti üzümün tadı, Artık ihtiyar çamlar, selviler saltanatı, …

Devamını oku

Özeleştirili Şiir..

Ruhum kana bulanmış, faili malum.Artık beni anlayacak tek canlı,Mermi kovanını oyuncak yapan Filisitin’li bir çocuk..Gidecek yeri olmayan bir adam nereye gider?Ve neresidir sığındığı her yerde sığıntı olanın yeri?Kaldırdım kafamı şöyle bir, pas verecek arkadaş aradım.Hepsi sıkı markajda.Kucağımda bir bomba.Başladı başlayacak ikinci intifada.. Yarim tankla yürüyor üstüme benim elimde gül,Allahım yardım et bana kafam çok karışık..Alkollüyüm …

Devamını oku

Huzursuz Şiir..

Huzursuzum yine..İçimin derinliklerindeelimle ulaşamadığım bir yerler kaşınıyor.Kötü yaşanmış bir hayatın tek güzel tarafıçıkardığımız derslerdir ya hani.Ben o derslerin hepsinden kaldım.Şikayet edemeyecek kadar yorgunum.Ki aslında şikayet edecek bir şey de kalmadı.İddialı lafların arkasına saklanamayacak kadar büyüdümve mağlubiyetin soylu ya da soysuz olamayacağını,mağlubiyetin sadece mağlubiyet olduğunu öğrendim.Mağlup oldum ve kabullendim.Ne bir beklentim var artık,ne hırsım,ne de kimseye …

Devamını oku

Dargın

SevgilimDengeli bir cehenneme hazırlanıyorSevgilimYorgun ve tehlikeli rüzgârlar bekliyorNerde, kimliksiz dolaşan çocuklarNerde, sıkıntılı bir kartalın dargın gözleri Seni sevdimSevmek ölüme komşu olmaktırSeni sevdimSevmek hayata yoldaş olmaktır. Metin Güven

İnsan Ve Deniz

Sen, hür adam, seveceksin denizi her zaman;Deniz aynandır senin, kendini seyredersinBakarken, akıp giden dalgaların ardından.Sen de o kadar acı bir girdaba benzersin. Haz duyarsın sulardaki aksine dalmaktan;Gözlerinden, kollarından öpersin; ve kalbinKendi derdini duyup avunur çoğu zaman,O azgın, o vahşi haykırışında denizin. Kendi âleminizdesinizdir ikiniz de.Kimse bilmez, ey ruh, uçurumlarını senin;Sırlarınız daima, daima içinizde;Ey deniz, nerde …

Devamını oku

Balkon

Hâtıralar annesi, sevgililer sultanı.Ey beni şâdeden yâr, ey tapındığım kadın,Ocak başında seviştiğimiz o zamanı,O canım akşamları elbette hatırlarsın.Hâtıralar annesi, sevgililer sultanı. O akşamlar, kömür aleviyle aydınlanan!Ya pembe buğulu akşamlar, balkonda geçen!Başım göğsünde, ne severdin beni o zaman!Ne söyledikse çoğu ölmiyecek şeylerden!O akşamlar, kömür aleviyle aydınlanan! Ne güzeldir güneşler sıcak yaz akşamları!Kâinat ne derindir, kalb ne …

Devamını oku