Kategori: Şiir

Utanmadan

Gözde olmak ya da gözden düşmek,
korku içinde yaşamaktır.
Bedeni ciddiye almaksa
acı çekebileceğini kabul etmek.

Gözde olmak ya da gözden düşmek,
korku içinde yaşamaktır demek

Açgözlülük

Halk açlıktan ölüyor.
Zenginler yiyip yutuyor vergileri,
o yüzden ölüyor insanlar.

Halk ayaklanıyor
Zenginler eziyor onları,
o yüzden ayaklanıyor insanlar.

Sözünde Durmak

Büyük bir düşmanlık uzlaşmaya vardığında,
biraz düşmanlık kalır gene de
Nasıl sağlanacak barış?

Küçük Kara Işık

Hayatı kucaklayabilir ve ona sarılmayabilir misin? Kontrolü bırakıp yine de işleri halledebilir misin? Hedeflerinize zorlamadan ulaşabilir misiniz?

DOSTOYEVSKİ’NİN KARISI OLMAK

Yaşamda aşktan daha değerli bir şey yoktur. Ben her zaman, eşimin kusurlarını eleştirmeden önce hep kendimi yargıladım.

Sürek Gazeli

Binlerce soru işareti var bayım
bırak soracak olan herşeyi sorsun

Bir değirmi yüzlü çocuk ölü anasının
parmağı ağzında, süt emsin de dursun

Bir yerlerim dökülür her sarsıntıda!
Ah! Elim, ayağım, canım, kalbim yoksun

Dağını, ovanı aç göz yaylımında
Depremden sonra yeniden kurulursun

Dünya Selameti

daima yıkım getirir çekememezlik..
başkalarının yeteneği veya güzelliği
karşısında mevkii ya da zenginlik de
dahildir buna uyanır yüreğin derinliklerinde
kıskançlığa götürecek bir kürek

İnsan ne olmak ister?Hiç kepçe olmak ister mi?Şu an olsam keşke.Tek tek enkazların üzerini açsam

“Hadi uyu “ demek kolay.
Yanıbaşımda yardım edemediğim göz göre göre ölümü bekleyen çocuklar var anneler babalar var.
Olmuyor işte uyuyamıyorsun.
İnsan ne olmak ister?
Hiç kepçe olmak ister mi?
Şu an olsam keşke.
Tek tek enkazların üzerini açsam

KUŞLARIN ÖLÜMÜ

La mort des oiseaux Akşam ocak başında, ormanda bir kuşun Bir yerlerde öldüğünü düşündüm uzun uzun. Can sıkıcı, hüzün dolu kış günleri boyunca, O bomboş, o sahipsiz yuvalar, rüzgârda, Külrengi gökte savrulup duruyor şimdi. Kuşlar şu kış günü ne diye ölüyor sanki ! Bereket versin ki menekşeler açtığında, Güle oynaya koşacağımız nisan çayırlarında Rastlamayacağız artık …

Devamını oku

VEDA

Çekip giden sonbaharı hatırla
Bir daha görmeyeceğiz birbirimizi