Şub 23
Beni bırakıyorsun kendi yoluna gidiyorsun Ardından yas tutuyorum, kara yazı yazıyorum Bir türkü gibi gelip yüreğime yerleşiyorsun Ardın sıra yıllar geçiyor, dört nala baharlar El değmedik çiçekler yavaştan bir bir soluyorlar Bir yerlerden çıkıp çıkıp yağmur geceleri geliyor Altın sarısı yaprakların ucundan güz Ölümsüz nisan ayları yeryüzünü öpüyor. Durmaya vaktimiz yok. Hepinizi çağırıyorum Ancak bugün …
Şub 23
İnsanların yakınlığında gizemli bir çizgi var,Bu çizgiyi aşamaz tutku ve ölesiye sevmek.Korkunç bir ıssızlıkta varsın birleşsin ağızlarVe çatlasın, parça parça dağılsın yürek. Dostluk da güçsüzdür burada, yılları daYüksek mutluluk ateşinin,Ruh özgürdür ve yabancıdır buradaAğırkanlı bitkinliğinde şehvetin. Çılgındır koşanlar buna erişmek için,Erişenlerse bir özlemle uğramıştır bozguna.İşte şimdi anladın sen, niçinÇarpmıyor artık yüreğim avuçlarında. Anna AhmatovaÇeviri: …
Şub 23
Buzdan bir el kalbimi sıkıştırıyordu sankiAma bir düşte yürüyor gibiydim;Sağ elimin eldiveniniÇıkarıp sol elime giydim Bitmez tükenmez gibi geldiler banaOysa topu topu üç taneydi basamaklar“Benimle öl..” diye fısıldadıAkçaağaçların arasından sonbahar “Aldatıldım ben.. Üzgünüm..Uçarı, kötü yazgım aldattı beni…”Dedim ki “Ben de, ben de öyleyim..Ölürüm… Ölürüm seninle sevgili..” Son karşılaşmanın şarkısıydı buDönüp bir kez daha baktım …
Şub 23
Ders alınmıştı aşk konusunda,On bin kitabın yardımıyla,Çok az değişebilen jestlerinDeneyimiyle öğrenilmişti. Açılmıştı aşkın sırlarıAma ilk kez buradaLavlar aktığında aşağıVe soluğu yaladığında biziDağın eteklerinde,Sonunda tükenen kraterBu kapalı bedenlerinAnahtarını verdiğinde. Girdik ilence uğramış odalaraVe karanlığıParmak uçlarımızla aydınlattık. Ingeborg Bachmann
Şub 23
Hayat Gidene kal demeyeceksin…Gidene kal demek zavallılaraKalana git demek terbiyesizlereDönmeyene dön demek acizlere,Hak edene git demek asillere yakışır.Kimseye hak ettiğinden fazla değer verme,Yoksa değersiz olan hep sen olursun… Düşün…Kim üzebilir seni senden başka?Kim doldurabilir içindeki boşluğu,sen istemezsen?Kim mutlu edebilir seni,sen hazır değilsen?Kim yıkar,yıpratır seni izin vermezsen?Kim sever seni,sen kendini sevmezsen?Her şey sende başlar, sen de …
Şub 23
Çayırda bir menekşe açmıştıÖylecene boynunu bükmüş ve kimseciklerin bilmediği;Bir menekşecik,sevimli mi sevimli.Derken genç bir çoban kız geldi,Hafif adımlarla ve neşeli mi neşeli,Ta oralardan,oralardanÇayıra ve şarkılar söyledi. Ah,diye düşündü menekşe,Doğadaki en güzel çiçek olsaydım keşke,Ah,yalnızca kısacık bir an boyunca,Ta ki şu sevgili beni kopartsınVe iyice göğsüne bastırsın!Ah,yalnızca,evet yalnızcaBir çeyrek saat boyunca! Gelgelim,ah,ne yazık!Genç kız geldiVe ona …
Şub 23
Kalbimin derinlerinden bir kuş uyandıve uçtu gökyüzüne doğru.Yükseldikçe, daha ve daha,büyümeye başladı daha da. Önce bir kırlangıç gibiydi,sonra tarla kuşu ve kartal,sonra bir bahar bulutu misali genleştien sonunda tüm yıldızlı gökleri kapsadı. Kalbimin derinlerinden bir kuş uyandı,uçtukça büyüdü, çoğaldı,oysa yüreğimi hiç terk etmemişti… Halil Cibran
Şub 23
Aynı yalınlıkla ölmek isterimKırda bir çiçek gibi, sakin, gösterişsiz.Mum yerine yıldızlar parlasın üstümdeYeryüzü uzansın altımda sessiz. Ben aydınlık ve özgürlük delisiyimVarsın hainleri gizlesinler soğuk bir taş altındaDürüstçe yaşadım ben, karşılığındaYüzüm doğan güneşe dönük öleceğim. Jose Marti Çeviri : Ataol Behramoğlu
Şub 23
tanrıya sordu bir gün güzellik:sen beni niçin sonsuz kıldın ki dünyada yanıt geldi: bir resim atölyesidir dünyauzun bir yokluk gecesinin öyküsüdür rengi ile ortaya çıktığından değişimözü geçici olan güzeldir gerçekten ay yakınlardaydı, duydu bu konuşmayısöz yayıldı gökyüzünde, duydu seher yıldızı bile yıldızlardan duyduğunu şebneme anlattı sehergöğün sözlerini iletti yerdeki ailesine şebnemin haberiyle çiçeklerin gözleri …
Şub 23
Şiirden bir gölge çıktı.Penceredeki çiçeğe su verdi. Memesini çıkarıp Çocuğunu emzirdi. Sonra da şiire döndü. Ardından beyaz bir kadın çıktı. Bodruma çöpleri atıverdi. Evi havalandırdı. Sonra da şiire sığındı. Enes KİŞEVİÇ