dizleri titreyenleri alıyoruz yanımıza,
düz yolda ayağı tökezleyenleri,
aklı tökezleyenleri,
yüreği hızlı çarpanları alıyoruz yanımıza,
içi mezar gibi daralanları…
ve çalmaya gidiyoruz Tanrı’nın kapısını.
içerden yaralılar kafilesiyiz biz,
içerden ve dışardan engelliler kafilesi,
yoksullar ve yalnızlar kafilesi,
yoksullar, yalnızlar ve şairler alayıyız,
evsizler, işsizler, sessizler,
deliler, meczuplar ve sarhoşlar taifesi…
izbelerden, viranelerden kopup
güle oynaya katılan katılana bize,
şenliğe gidiyoruz, büyük şenliğe,
hatırlanmayacak kadar uzak geçmişten
Tanrı’nın katıksız şiirle yarattığı
en uzak geleceğe, en büyük geleceğe…
Cahit Koytak
