Bulutlanma Sonnet Si

söylesem hüzün olur, söylemesem de hüzün;
zaten sözler de bezgin… kime anlatılsın?
âh, dil’den ürker olduk; kimse dil’in bir düğün
olduğunu bilmiyor; bir kenara atılsın
diye bekliyor şiir… yılışık ve savurgan
çok boyalı bir gülün yükselişi… ne hâzin!..
giderek kendimize sığınacak korugan
bile bulamayarak… –ve elbette magazin
bir yalnızlık edinip, n’olacaksa olacak
diye yollara vurmak… terkide kaldı atım!
aşklar bile sindiler, saklanıp köşe bucak;
kalbimiz aksadata, âh, hazlar alım satım…

ve giderek aynada nedensiz kırılmalar;
dil bitti!.. söz susuyor!.. bende bulutlanmalar…

Hilmi Yavuz