En çok yorum alan yazıları
- Bize Kalan Nedir Söyle — 3 yorum
- DEPREMDE GÖRDÜKLERİM — 3 yorum
- Ayrıldığımızda İkimiz — 2 yorum
- Son Hatıra — 2 yorum
- Çamur Etkinliği — 1 yorum
Şub 23
Ağacı üstünde elma, şehvetidir kadının-Parıltılarla asılı, güneşten maskarası.Ağaç, kesmiş soluğunu kadının;yeltenipYükselip üstüne dal dal, dilsizce dilli sesiÇıkıverir gözlerine bir karartı perdesi.Kadın tutsak ağaca ve yeşil parmaklarına. Ve kendini ağaç sanar düşüncesinde kadın.Rüzgâr kucaklayıp örer taze damarlarını,Kaldırır onu göklere, uçarı maviliğe,Ellerinin ateşini boğup gün ışığında.Hiç anısı yok kadının, korkusu, umudu yokAyaklarındaki ottan ve gölgelerden öte. Hart …
Şub 23
Her erkeğin, bu arada babamın da, mutluluğu yakalamak için yanlış yollara da sapmaya hakkı olduğunu ancak saçlarıma aklar düştüğü zaman anladım. Ancak o zaman onun yanlışlarına saygı duymaya başladım. Senin de benim yanlışlarıma benzer saygıyı duymanı dilerim oğlum. Senin de kimi zamanlar böyle yanlışlara düşmeni dilerim. Ve umarım sen de acımasızlık noktasına varana dek seversin …
Şub 23
Benden bir şey daha söylememi isterseniz, şunu derim size: Sizi avutmaya kalkacak kişinin kendisi, sizin bazen hoşunuza giden yalın ve sessiz sözcükler arasında zahmetsiz yaşayıp gidiyor. Yaşamı çileler ve hüzünlerle dolu ve çok daha kötü, sizinkinden. Gelgelelim, bir başka türlü yaşasaydı, sizin için o avutucu sözcükleri de bulamazdı. Rainer Maria RilkeGenç Bir Şaire Mektuplar
Şub 23
Beni sorarsan,Kış işteKalbin elem günleri geldiDünya evlere çekildi, içlereSarı yaseminle gül arasındaDağların mor baharıylaSis arasındaDenizle gül arasındaYanımda kediler, kuşlarFikrinden dolaşıyor Hiçbir iktidarı sevmesem deSobanın iktidarındaÇarpışa çarpışa nasılsaBüyüyebilen kızlarUslu, sakin, ölümü bekliyorlarYaşlılıkDev mi oldular, başkalarıÜstüne üstüne gelip korkusuzGüçlerini deniyorlar Gülten Akın
Şub 23
MART 2012 Boşversene biz aşık olmayalım birbirimize.OlvidoHeykelgünahlar da dönüyor tövbe edildikleri yereAyrılık Sevdaya DahilGözlüklü ŞiirYarın GüzeldirFulyaların mevsimi geldi geçiyorEn çok, gözlerinden korkuyorum senin..Bir Nokta Hem Hiç Hem DünyaGercekten diyaloglarAh FulyaResulullahla Benim Aramdaki FarklarTaş ParçalarıBahçeye AcıyorumO Kara Kırlangıçlar DönecekYine Seninle Kundakladım SensizliğimiAlengirli Şiiryazma.. o zaman bekliyor insanAğaran Bir SuyumSoğuk Mevsimin Başlangıcına İnanalımSatranç DersleriYenilgianne beni merak etkanat …
Şub 23
Ne var ki mevcûd ise âlemde, güzel, doğru, iyi;Arayan fikri, bulan ruhu, seven sevgiliyiBize bahşetmiş olan Hazret-i Rahmân’a şükür. O büyük Rabb’e şükürler ki, ayak bastığımızYeri halketti barınsın diyerek varlığımız;Ve yer üstünde hayâlin cereyânınca uzun, O büyük Rab ki, ışıklar yakıyor göklerde,Lûtfunun feyzini, görsün diye insan yerde;En büyük nîmete hamd, en küçük ihsâna şükür. O …
Şub 23
Enis Batur’a Gün doldu: Kendime bir aksisedayım. Ürktüm hep hayalâttan. Aklımbana açıkla: Yırtılanzaman mı gülün yaprağı mı? Elindeburuşturuyordu validem. Kapatılmışve leylî bakışlı mecnune. Ömrümşimdiden “bir devr-i hüzün”ve …
Şub 23
Kim bir kadını sarıyorsa odur Adem. Kadın da Havva.Herşey ilk kez olmaya başlar.Gökyüzünde beyaz bir şey gördüm. Bana Ay olduğunu söylüyorlarama bir kelime ve bir mitoloji ile ne yapabilirim.Ağaçlar korkutuyor beni biraz. Öyle güzeller ki.Sakinleşmiş hayvanlar onlara adlarını söyleyebileyim diye yaklaşıyor.Kitaplıkdaki kitapların harfleri yok. Ben açınca ortaya çıkıyorlar.Atlasın yapraklarını çevirirken tasarlarım Sumatra′nın şeklini .Karanlıkta kim …
Şub 23
I. Nesi var bu adamın?Bütün bir öğle sonu (dün, önceki gün, bugün)öyle kaldı gözlerini bir aleve dikerek.Akşam üzeri bana çarptı merdivenden inerken.Şöyle dedi bana:“Beden ölür, su bulanır, ruhkararsız kalırve unutur yel, hep unuturama değişmez alev.”Sonra ekledi:“Biliyor musunuz, belki de öteki dünyaya göçmüş olan bir kadınseviyorum ben; ama bundan değil böylesine terkedilmiş halim,bir aleve tutunmaya çalışıyorumçünkü …
Şub 23
Galiba biraz acemisiydik (!) güzel şeylerin.Külebi’nin kamyonları kavun değil, hüzün taşırdı. Yaşamak, hüzün yüklü kamyonların, keskin dönemeçlerde eksilen düşlerimizle rüzgarda yol alması gibiydi.Sonra…Giderek azaldık.Başka hayatlara savrulduk.Okullar bitti.Rastlantılara dönüştü arkadaşlıklar.Alınan adresler hiç bir işe yaramadı.Çürümeye yüz tutan anılar konuşuldu ayaküstü. Herkes kendi küçük dünyasına hapsoldu.Coşkularımız yetim kaldı.Yoksul kağıtlarımızı onarmadı şiirlerimiz.Hayatımıza bulduğumuz anlam, kendimize yazdığımız kader bize …