En çok yorum alan yazıları
- Bize Kalan Nedir Söyle — 3 yorum
- DEPREMDE GÖRDÜKLERİM — 3 yorum
- Ayrıldığımızda İkimiz — 2 yorum
- Son Hatıra — 2 yorum
- Çamur Etkinliği — 1 yorum
Yazarın yazıları
Şub 23
Islak Öykü
Yağmur duasına çıkmış köylülerAptes almışGöğe el açıpYedi rekat namaz kılmışlarÜç keçi kesmişler sonraSana fazla düştü bana az diyeÇıngar çıkmış aralarındaTabancalar patlamışCandarma yağmış üzerlerine Can Yücel
Şub 23
Benden De Koyu Mai Bir Blues
Senlen raks rakına kalktıktaBaşım ayaklarınlaAyaklarım başınla beraber,Ve oran orama değdikçe,Evler boşalıyorSokaklar boşalıyorBahçeler masalar boşalıyorduBen boşalıyordum,Bizden gayrı kalanBi tek rüzgar vardıYaprakları üfleyen rüzgâr…Senden ayrılınca anımsadımDünyanın bu kadar kalabalık olduğunu… Can Yücel
Şub 23
Oflama
Bir vapur geçiyor önündenVeya bir fırkateynFora etmiş rüzgarlarıKimbilir hangi karşı yakaya…Gömleğim yok ki ütüleyeyim,Gayrı-muntazam bir seferdeyim hep,İçkisiz kalmış bir barmenKendini içiyor kendini yazıyorKaraya vurmuş bir denizde….Nedense el ediyor deniz kızlarıAşna-fişne bir ölümü hatırlatarak…Oh olsun!Sen misin saatlerdir yalnız böyleBir balkonun balkonunda oturan!.. Can Yücel
Şub 23
Camdaki Hafıza: Ahmed Rasim, Fotoğraf ve Zaman
Yirminci yüzyıl dönümünde yaşamış en velut, gündelik hayatın türlü hallerine en duyarlı kalemlerden Ahmed Rasim (1864-1932) Servet-i Fünun dergisindeki ilk yazılarından birini fotoğrafa ayırmıştı. “Fotoğrafım” başlığını taşıyan bu kısa deneme, 1891 yılında yazar 27 yaşındayken, yayına henüz başlamış bu resimli derginin onuncu sayısında neşredildi.[1] Ahmed Rasim ekmeğini yalnızca gazetecilik ve yazarlıktan çıkaran yeni nesil Osmanlı …
Şub 23
Bir Resim Olarak
Önceden bir tutam hüzündüm- işte nasıl bilirsenAyaklarımı savurur da sonra toplardım sokaklardan evlereAkşam olurdu; eşiklerde durur boyası dökük kapıları aralardımAklımda binlerce kitap adı ve binlerce şiirle. Eski püskü bir resim olarak kimliğimde taşıyorumŞimdi çocukluğumuCeplerimde papatyaları unutmaktan sanık ellerimBir ırmağın kaynağında dinelip, denize kavuşmayıDüşlüyorum gün boyuKulaklarımda uğultusu motor seslerinin. Göğün saçlarımla dalaştığını bilmesem, buna bir ad …
Şub 23
Gören Kâlp Mağazası
Ziya Mısırlı’ya “Haklı olarak benzetmişler insanlardenizi kadınabir anda değişebilen bu iki ummanınbilmem ki neden doyulmuyor tadına?”(Ziya Mısırlı)* Gören Kâlp Mağazası vaktiylebir şiir telgrafhanesi gibi çalışmış belliZiya Bey’in gönül gözüyle yazıpelleriyle d / okuduğu şu dizelerle“Gurbetin sayfalarında resim gibiyim”“Gecemde güneş doğuyor, gündüzümde yıldızlar”“Cesaret vermeli hatıralar insana” Açık bir mektup gibi ne pulne zarf istiyor Ziya Bey’in …
Şub 23
Tuzu Özleyenler İçin
Birbirimizin kıyılarına çıkar gibibirbirimizden kıyıya çıkar gibiseviştik o gün iki kazazedebelki de tuzlarımız sevişti birbiriylebiz sanki iki deniz eskisiydik o günve bir daha karayı göstermemek üzereistersen iki denizkızı gibi seviştik de bunaistersen ölü bir balıkçı ve gözütuzlu sirenve su yerine tuzunda boğulur gibi tenlerimizinbazen de tuzunda yeniden doğulur bir sevişmeninruhumuz bile tuz içinde kaldıtuz yalnızca …
Şub 23
Severmişim Meğer
yıl 62 Mart 28Prag-Berlin treninde pencerenin yanındayımakşam oluyordumanlı ıslak ovaya akşamın yorgun bir kuş gibi inişini severmişim meğerakşamın inişini yorgun kuşun inişine benzetmeyi sevmedimtoprağı severmişim meğertoprağı sevdim diyebilir mi onu bir kez olsun sürmeyenben sürmedimPlatonik biricik sevdam da buymuş meğer meğer ırmağı severmişimister böyle kımıldanmadan aksın kıvrıla kıvrıla tepelerin eteğindedoruklarına şatolar kondurulmuş Avrupa tepelerininister uzasın …
Şub 23
Senden söz etmekten yoruldum
Üçüncü Önsöz Senden söz etmekten yoruldumEy düğünün gülü kasidede “Bağlı” kadınKimsin sen? Bitişten başka bitişten başka.Senden söz etmenin yığıntısı bendeVe senZamanda bir ışık oluyorsun lambaların köklerinde.Dudağında Kalpleri kanatan “Avras” kasidesiİçerimSevgiyi içerim ve önünde yıkılırımArapça’da tutuklanan efendim. Abdülali RezakiÇeviren: Metin Fındıkçı
Şub 23
Çocukluk Çağı
aBir kalp gibi hüzünlüydüm omurga iliğinin duruluğundahayatımıgünün yirmi dört saatinde kurarım düşüm unutsa da böyle bir akşamı.Gecemi gündüzüme katıp başlarım inşa etmeye kumdan düşlerişiirim yoksun kalır güzellikten yoksa gömütün karanlığı geri mi döndü?Düşlerimin şehri nerde kaldı nerde, neden görünmedi kumun tepesi?Şimdi yansıyacak mı hayatıma sayıkladığım akşamın loş ışığı?Giden bu …