En çok yorum alan yazıları
- Bize Kalan Nedir Söyle — 3 yorum
- DEPREMDE GÖRDÜKLERİM — 3 yorum
- Ayrıldığımızda İkimiz — 2 yorum
- Son Hatıra — 2 yorum
- Çamur Etkinliği — 1 yorum
Yazarın yazıları
Şub 23
M
gül yaprağı düşse kanıyor bu yara duruşun bakışların böyle demiyor ama bildim mi? ah sen onu ne çok… ne zaman ölsen adı karışıyor adına: gök denize karışıyor bak şurada gömülüsün ondan kalan yakamozda gördün mü? gün doğuyor ay doluyor “Yoksa tek başına bu kuytu yerde” rüzgâr ne soruyor sana bildin mi? batan güneş tecellin senin …
Şub 23
Aşırı Hız ve Dikkatsizlik..
bu şiiri sadece sana yazmak kalbimi kırıyor aslındabir ayçiçeğinin taşınması gibi başka güneşleregeride kalıp hayatı oyalayan biri olsaben yazmasam, sen gitmesen, biz düşmesekolmasa keşke yerçekimi, en çok itaat ettiğimiz yasa… oysa biz istikbal yakardık hele hava güzelsedünyayı ihmal eder başka mevzular açardıken az beş yıl tecrübeli yalnızlıklar üzerinehalk tipi yalnızlıklarımız vardı, şaşkın ve âşıkbir çiçeğe …
Şub 23
Niçin Ağlıyorsun, Mutlu Değil Miyiz?
Andre Gorz’un intiharı ve çağrıştırdıkları, bizi hayatımız üzerine bir kez daha düşünmeye kışkırtıyor. Çünkü koca bir hayat bile, bir son dakika gelişmesiyle yeniden anlam kazanabiliyor… Novalis’in o ünlü sözünü değiştireceğim. Onun şiir için söylediğini, değiştirip aşk için söyleyeceğim. Umarım mezarında dönmesine yol açmaz bu: “Aşk, aklın açtığı yaraları tamir eder.” İsmet Özel’in sözünü ise değiştirmeme …
Şub 23
Aslında seni çok özledim
Şimdi bulabildiğim tüm soru cümlelerini üst üste yığıp, bulabildiğim en merhametli cevabın dizlerine yaslamak istiyorum başımı. Bulabildiğim en müşfik cümlenin önünde bir an olsun düşünmeksizin iyiden iyiye bitik, yorgun vücudumu yere bırakmak istiyorum. Uzanmak ve hangi günahtan kalma olduğunu kestiremediğim acıların yorgunluğunu bir parça olsun üzerimden atmak istiyorum. Uyumalıyım. Hayatımın parçalarını nasıl bir araya getirebileceğim …
Şub 23
zorluk derecesi
eşitlik bozuldu ve sabah olduböylece kalbim,hakkındaki iddialara açıklık getirecek. gizlediklerim ve açığa vurduklarımzaten benim olanı çalmak gibibir şeyi unutmuşum hissi ile sana dönüyorumütünün fişi, gözlerinin rengi, kapının kilidiseni unutmam gerektiğini hatırlamıyorumgözlerin ve sen, toplam iki kişi… biz sadece acımızı seçmekte özgürdükacımız, evet kabul, olağan şüphelive içimizde taşıdığımız o kömüryıkadıkça kirlenen korkunç bir sevgi… frene basma, …
Şub 23
Sana Bakmanın Tarihi
Sana bakmalarımı Nişanlısına ördüğü kazağı Yetiştirme telaşı ile doğum gününe Gece nöbetinde uyuya kalmış Şebinkarahisar’lı bir hemşirenin Üstüne Yorgan diye bıraktım. Sana bakmalarımı Çocuklarını okula uğurlayan Bir anne gönenciyle Mola yerlerinde içtiğim çayların Buğusuna katıp Bozuk bir para üstü gibi Uykusuz garsonların Soğuyan avuçlarına bıraktım. Sana bakmalarımı Emekli kahvehanelerinde Namaz saatini bekleyen İhtiyarların sessizliğiyle Kaçırılmış …
Şub 23
Bir Kipriğin Bile Değmedi Tenime
Oysa ne çok gezdirmiştim gövdemi Dolaşmanız muhtemel semtlerde Söz vermiştim, rastlarsam Uzaktan bakacaktım tereddütsüz İncinmeyesiniz diye profilinize. Sizi bekledim çaktırmadan vitrinlerde Aynı gömleği ben de sordum Gülünç bir çekinceyle Boşuna ummuşum buluşur diye sesimiz Tezgâhtar kızın gülümseyen yüzünde. Hatırlar mısınız bilmem? Bir gün karşılaşmıştık bu yarım kürede O şaşkınlıkla ceketimin düğmesini İliklemişim etime. Yazık, aynı …
Şub 23
İpine Küsen Mandal
Balkon ipinde unutulan mandal Bütün kış orada Ne yapar Benden söylemesi Küçük bir mendil asın ona Kabahati ipinde sanır sonra… Gökhan Akçiçek
Şub 23
Siste
Gariptir siste yürümekHer taş, her çalı ıssızdır.Hiçbir ağaç diğerini göremezHer biri yalnızdır. Dostlarla doluydu dünyamYaşantım aydınlıkken henüzŞimdi, sis çöktüğündenOldular hepsi görünmez. Gerçek bir bilge değildirKaranlığı bilmeyenO, kaçınılmaz ve sessizdirAyırır insanı her şeyden. Gariptir siste yürümekYaşamak yalnız olmaktır.Hiçbir insan diğerini tanımazHer biri yalnızdır. Hermann Hesse
Şub 23
Aşk Yorgunu
dalların kucağında sallanıyoryorgun rüzgar uykusunda.kankırmızı bir çiçek bırakıyor elim..güneşte kavrulup dağılmaya. çok çiçek gördümaçan ve sonra kuruyan;mutluluk ve acı geçip gider..koruyamaz onları insan. saçtım ben deyüreğimin kanını hayata;pişman olur muyum bilmemyorgunum, bildiğim bu yalnızca. Hermann Hesse