Ah Geçkin Senin Düşün Bile

Tam da göveriyordum ki ah düşüverdim 
Dalım sarkıp bırakıverdi toprağa 
Sır saklamayı neredeyse öğrecektim 
Dönüverdi herşey aşikara 

Hay huyla böyle deneyerek ömrü 
Renklerin dilini, şairin hikmetini 
Çözüverecektim az daha 

Nereden çıktı bu esinti ki 
Keder yollarımı kesti yayıla yayıla 
Bağ bıçaklarını bileyecektim 
Nerden bilecektim ah ahlat ağaçlarını 
Toprak keseklerini 
Çorak çatlağını 
Üfleyip söndürüvercektim 
Geliverdi karanlık ortalığa ve lambaya 

Ah bir bebek sesi 
Çığıldamadan daha 
Kesilmeden süt 
Ve plastik meme 
Büyüyüverdi 
Ensesinde hayat, ücret ve geçim 
Ve rüya 

Nereden bilecektim 
Öğrendiğimde hayata dair herşeyi 
Ölümün gülümsemesi 
Yansıyıverecekti penceremden 

Ah kaçıverecektm 
Kaçıverecektim 
Dizlerimde biraz derman olsa 
Kaçıverecektim 
Şu vadiden, tepelerden aşağılara 
Zıplayıvererek penceremden

İlhami Atmaca


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.