oturup her gün sana yeniden başlamalıçünkü sen akıyorsunakşamları küçülerek açtığımız boşluğasabahları bölünüp yüzlerce çehre çehreçünkü sen akıyorsunher yaprağın bir ayıbı örtüyor hemenbir nabzı başlatıyor vurmaya her budağınçünkü sen akıyorsunağır ağır yaşadıklarımıza (..) çünkü sen akıyorsun rüzgarlı dallarınlayalnız varoluş sızıyor oyuklara – tembelve şikayetsiz.. cahit koytak
Şubat 2021 archive
Şub 23
çeşitlemeli korku
üstüme bir çığ gibi geldin kendine kattın beni (..) d u y d u m s e n i,ö l d ü m s e n i !seni seni seniseni seni gördüm duydum yaşadım öldümyürümekten başka bir şey bilmeyen, (..) b i r b ö c e ğ i m ş i m d …
Şub 23
Tılsım Ve Trajedi
Bir ucunda Trajedi vardı bu kalemin,Tılsım öteki ucunda. Uyuduğumda kim uyanıyordu içimde, hangimiz sürdürüyordugündüşlerini, hangi yüzüm kanıyordu, neden bir ucu seçip sivriltiyordum da köreliyordu o an öteki uçtaki güdülerim, kalemin bir ucunda Trajedi, Tılsım benden yanaydı: Nereye çevirirsem çevireyim öfke doğuruyordu hüzün doğuruyordu öfke:İki ucunda kaleminebabil kuşları taş topluyordu. Gelecek ardımda kalmış bir melek:Defterim dolmuş, …
Şub 23
Urla
Diyelim bir masa var önümdeElimde bardakOturmuş içiyorumBardak mı Urla mı tuttuğum? Bardağı masayaTak!Vurdum mu vurdumMasaya dönüyorumUrla, uzak, uzak, uzak Diyelim oturmuş yazıyorumBirden duruyor kalemBir görüntü ak kağıtlardaEv ev sokak sokakYine Urla oluyor konum Bir ağız mızıkam varÜflüyorumRe mi fa sol laBir es mi giriyor araya-Ya Urla? Bardak değil o baylarTak!Masaya vurduğumHak arıyorumDüpedüz hak!Bütün mahpus kasabalarKüçük …
Şub 23
Yalnızlık
yalnızlık,ay ışığının ağaç gölgelerini serptiği bir kaldırımda,suskun ve engin gecenin içinde, ağır ve yalnız kendi ayak seslerini dinlemektedir. yalnızlık,duvar saatinin ve kandilin önünde,aceleci tik taklara ya da zamanın sürüklenişine kulak vermektir. yalnızlık,gözler açık, sırtüstü uzanıp,yanan yüreğinin zorlu atışlarını dinlemektir. yalnızlık,ne terk edilmiş evin açık kalmış penceresi,ne de insan gölgesi bile olmayan göl ya da kurbağa …
Şub 23
Giz
senin yanındaykenbir şeyler akıyor içimden,çağlayanlar gibi,tutku mu desem, coşku mu desem. eve dönerkenbir şeyler dönüyor içimde,gün batıyormuş gibi-hüzün mü desem, korku mu desem. Fang Vei Teh
Şub 23
Eskimeyen Yüreğim
ey balıkçı teknelerinin acemi binicisiyorgun kırlangıçuzunca tutup soluğunususar gibi söylemeyi bilenyorgun toprağım:çiçekler azalmakta. biraz da bundan açtığımız ayraçsusmanın çağı gelmedensaksılarla oynuyoruz bir parçaçocukları büyütüyoruz. ah nasıl aktarabilirim şiirimekuşların uçmasını?denizsanki deniz gibi kokuyor.ha geldiha gelecek beklediğim gemi:ya bir yolcum varya binip ben gideceğim. Bilgin Adalı
Şub 23
Aşklar Şiirle Kanar
kimse taşıyamaz aşk acısınıyüreğe saplanan bir şiir kadarinsanoğlu içindeki yangınısöndüreyim derken daha çok yanaryalansız her aşkta şair kanı var aşklar şiirle kanar… ve kimse kilitleyemez yüreğiniölümcül aşkına olsa da gaddarşiirin yazgısı düşsel intiharacıya bulanmış şairler yazar aşklar şiirle kanar… aşk mıdır her işin başı ve sonuşiir mi her gizi çözen anahtarkırık bir hayatın aşk olduğunudile …
Şub 23
Yakınma
sözde beni sevdin, ne uydurma bir sevgiydi o öyle,bir kırlangıcın göle dalması denli kısa,meltem denli süreksiz. ne bir gölge,ne bir ışık bırakmadan -kayan bir yıldız gibi- gitti sevgin. hiç umursamadınkayıtsızca çözdün halatlarımı.ılık düşlerle şişen ak yelkenlerledenizleri aştım, tepeleri, ırmakları, karanlık geceye girdim mavi bulutlar içinden.hem kendimi, hem yolumu yitirdim.ölümsüzlük olduğunu düşündüm bu anıngümüş yıldızların da …
Şub 23
Kor Düşseydi
kor düşseydi keşke yüreğime,bu yine anlaşılır olurdu.içimde suyu kesilmiş bir fıskiyebirdenbire buruşup soldu. hoşçakal diyebildim güçlükle,sesimi iğneden geçirerek.dönüp arkamı yürüdüm,adım adım gittikçe küçülerek. sen bana bir gurbet sundun,buğulu çocuk gözlerinle.öpüp başıma koydum, Metin Aktıok