Uğuldayan ve hep uğuldayan Bir orman kadar üşüyorum şimdi Yanlış rüzgarlar esiyor dallarımda Yanlış ve zehirli çiçekler açıyor Kanımda kocaman gözleriyle bir cığlık Su ve ses kadar beklediğim Ne kaldı geride, bilmiyorum Uzanıp uyumak istiyorum gölgeme Yine sarılmak o kocaman gozlerin Uğuldayan rüzgarlarına Bir acıyı yaşarım bi zehirden Çicekler üretirim kömür karası Uçurum kadar bir …
Şubat 2021 archive
Şub 23
İstersen
“Çünkü sen beni, bir annenin kucağındaki bebeğin gözlerinde, yolunu kaybetmiş bir avarenin çaresizliğinde, bu şehrin sessiz çığlığında, bir ihtiyarın titreyen elleriyle yudumladığı çayın kokusunda görürsün istersen..”
Şub 23
Sultana Mektuplar 1
Ellerin yüreğin olmakta ellerimdeBir sıcak öyküye yaslanır bu şehrin akşamlarıYarı yaşanmış gün ortasındanKopardığımız bir andır göğsümüzde gürleyen ağrı. Her kaçırdığın bakışında kendime yakalanıyorumUtanıyorum ve saklıyorum ellerimiSaklanıyorum senden, kendimdenİkindi sonrasından ve tevbemden. Kaybettiğim her adres gönlüne çıkarBen hep kaybolduğum şehirlerde bulurum kendimiSoruyorum toplayıp bütün sorularımıBu şehrin kalbi var mıdır senden başka. Gidersem bir ince silüettir hatıraların …
Şub 23
Tablo
Yüzümü pişirmiyoriçimdeki cehennemyüzyıllarımın uçan sayrısıağaç dallarında titreyen matem Ben her dem kendim içreyimkehribarî bir füsundağarcığımda tortulanan arzular.İpeksi bir tutku mayalanırazdırılan her zerremde BenHangi çağın kalbine sıkılan ölümümhangi dirim anından fırlayan en son insangergin bekleyişler sızıyorağzımın kenarındanbir balona üflenen son direncimbüzüşen soluğumdan Nefsimi kurumaya terkettimaşka dair değildi hiç bir şeykreması bol tutkular mezatındavuruldu duygularım düştü fitili …
Şub 23
Yazdım Yeryüzünün Kalbine
Gece sessiz. Sızıyor balkondan odaya usul kalp atışları şehrinunutulup gidecek yaşanan bu an´da zamanın bulanık sularında. Ey! Dünden bugüne taşınmışeşsiz kederiyle kabul gören geçmiş.Yazdım, harf harf yazdım yeryüzünün kalbine,acıdı kalbim. Her veda kaybedilmiş bir topraktı bedenimden ve aşktitreyen kandilleriyle sonsuz gökyüzü. Kapısı sert çekilmiş odalardakendine terk edilen aşklardan döndüm,sonu aşka varmayan yollardan tekrar tekrar kendimden …
Şub 23
Bir Kenti Bırakırken
Bir kenti bırakırken anımsananDaha çok küçük şeylerdirBakkalın borcu ödenirVe uzak bir tanıdığa rastlanır son anda Bir kent nedir ve bir insana Bıraktığı şey nedir bir kentinUzayıp giden tozlu yollarSonuçlanır yassı dağlarla Bir kenti bırakırken, alışılmış–Bir şeydir bırakmak bir kadını daYürürdün koruluklaraYüzünü taşıyarak onun Ve çayların akışında her zamanEskiyi anımsatan bir şey vardıBulanık olduklarından mıYoksa yaz …
Şub 23
İnsan Kendisinin Rüyasıdır
İnsan kendisinin rüyasıdırGeçerken bir uçtan bir uca ömrünüYaşanılanlar anıya dönüştü müGeriye bir rüyadan izler kalır Kimdi o çocuk ben dediğimO delikanlı ben miydim gerçektenŞimdi bir tren penceresindenBaşka yaşamlara bakar gibiyim Zamanı eksilten saniyelerdenSevinçlerden, üzüntülerdenHangisi düş, hangisi gerçek Sonunda sanki her şey eşitlendiGeriye şiirler kalacak belkiRüyanın gerçekliğine tanıklık edecek Ataol Behramoğlu
Şub 23
Sevgilimsin
Sevgilimsin, kim olduğunu düşünmeye vaktin yok, yapacak işleri düşünmektenKalabalığın içinde kalabalıktan biriGecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibiSevgilimsin, ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizliDün geceki tamamlanmamış sevişmeden Sevgilimsin, boğuk aşkım, kanayan gençliğimUçuruyorum seni çocukluğuna doğruKanatların yoruluyor, ter içinde kalıyorsunGece yanı başımda bağırarak uyanıyorsunHer sabah el sallıyorum metalle karışmana Sevgilimsin, arasına bir kâğıt koyup …