Yolcu

“Şimdi” ve “Burada”olmanın kederine karşı çıkmadım.

Dünyada iki kapılı bir han gibi durmanın,
buraya böyle gelmiş olmanın,
geçene yol açmanın, ki içinden rüzgar geçirmenin
ne büyük güç istediğini anladım. Durmanın en büyük sabır…

İçimde yeryüzü konuştukça anlıyorum ki,
bölünmüş bir hatırayım ben
dünyaya dağılan.

Ve şimdi biliyorum, neden,
yaş akıyor
atımın sol gözünden

Birhan Keskin

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.