Tüm gözleriyle görür yaratık açıklığı. Yalnız bizim gözlerimiz sanki tersine dönmüştür, yaratığın çevresine kurulmuş birer tuzak, onun açık kapısının ağzına. Dışarda olanı biz yalnızca yüzünden öğreniriz hayvanın; çünkü çocuğu daha küçükken geriye doğru çevirip, görsün diye zorlarız biçimlenmiş olanı, açıklığı değil, hayvan yüzünde o derin mi derin. Ölümden özgür. Yalnız odur gördüğümüz; özgür hayvan sonunu …
Tag: Rainer Maria Rilke
Şub 23
Altıncı Ağıt
incir ağacı, öteden beri anlam yüklüdür gözümde senin çiçek açmaya nerdeyse hiç yer vermemen ve tam vaktinde kesin kararlı meyveye, övgüsüz, iletivermen en katkısız sırrını. eğik dalın, çeşme borusu gibi, sürer özsuyu hep aşağı doğru ve yukarı: uyanmış uyanmamışken, sıçrar uykusundan en tatlı başarının mutluluğuna. bak: kuğudaki tanrı gibi. … bizse geç kalırız, ah, çiçeklenmeyle …
Şub 23
Güz
Yapraklar düşmede bilinmez nerden,Gökkubbede uzak bahçeler bozulmuş sanki Yapraklar düşmede gönülsüz Ve geceler ağır dünyamız kopmuş gibi yıldızlardan Kaymada yalnızlığa Hepimiz düşmedeyiz, şu gördüğün el düşüyor Nereye baksan hep o düşüş Ama biri var ki bu düşenleri tutuyor yumuşak ve sonsuz. Rainer Maria Rilke
Şub 23
Bir Tek Sensin Sen
geceleri ağlayarakyattığımı söyleyemediğim sen,özü beni bir beşik kadar yoran.benim yüzümden uyumadığınıbana söylemeyen sen:bu hasreti gidermezseknice olur halimiz? sevenlere bir baksana,itiraf etmeye başlar başlamaznasıl da yalan söylerler. sensin yalnızlığımın tek sebebi. tek seni karıştırabilirim.bir süre sensin o, sonra yine uğultuya da iz bırakmayan bir koku.ah, kaybettim hepsini kollarımda,bir tek sensin, sen, tekrar tekrar doğan:sana hiç bir …
Şub 23
Çünkü Zordur Sevgi Özdeyişler, Düşünceler, Gözlemler
ERKEK VE KADIN, SEVGİ VE EVLİLİK ÜSTÜNESevmek iyidir, çünkü zordur sevgi. İnsan olarak bir başkasını sevmemiz, belki de yükümlü kılındığımız en çetin, en ağır bir görev, en büyük sınanma ve sınav, bütün ötekilerin yalnızca hazırlık oluşturduğu bir çalışmadır. Bunun içindir ki gençler, her bakımdan bu toy kişiler sevginin altından kalkacak durumda değildir, henüz öğrenmeleri gerekir …
Şub 23
Genç Bir Şaire Mektuplar
Benden bir şey daha söylememi isterseniz, şunu derim size: Sizi avutmaya kalkacak kişinin kendisi, sizin bazen hoşunuza giden yalın ve sessiz sözcükler arasında zahmetsiz yaşayıp gidiyor. Yaşamı çileler ve hüzünlerle dolu ve çok daha kötü, sizinkinden. Gelgelelim, bir başka türlü yaşasaydı, sizin için o avutucu sözcükleri de bulamazdı. Rainer Maria RilkeGenç Bir Şaire Mektuplar
Şub 23
Biz yalnızız, korku yalnızıyız, bir başkasındadır tek dayanağımız,
Biz yalnızız, korku yalnızıyız,bir başkasındadır tek dayanağımız,her söz bir orman gibi olacakbizim bu yolumuzda.İstem, sadece rüzgârdırbizi iten, döndüren ve kovalayan,biz kendimizfilizlenen özlemin kendisiyiz. Rainer Maria Rilke
Şub 23
Aşkın Başlangıcı
Ey gülümseyiş, ilk gülümseyiş, bizim gülümseyişimiz,İnsan nasıl da o: ıhlamurların kokusunu soluyuş,park sessizliğini dinleyiş, birden, birbirimizdeyken,yukarlara bakış ve şaşkınlık, gülümseyinceye dek biz. O gülümseyişte anımsanması vardıbir tavşanın, karşıki çimendeoynayan. O gülümseyişin çocukluğuböyleydi. Daha ağırbaşlı bir etki bıraktı ondasonradan gördüğümüz kuğunun devinmesi:durgun havuzu bölüyordu kuğu, sessiz akşamıikiye bölercesine. Ve saf, açık göğe çizilmiş,gelecek gecelerle kaynaşan ağaçların …
Şub 23
Duino Ağıtları – Rainer Maria Rilke
1. AĞIT Tuhaf şey elbette, artık şu yeryüzünde oturmamak,Unutmak bundan böyle daha yeni edinilmiş alışkıları,İnsanca geleceğin anlamını verememekGüllere, vaatlerle dolu öbür şeylere;O sonsuz korkulu ellerde ne idiysekOnu artık olmamak ve öz adını bileKoyup gitmek bir kırılmış oyuncak gibi.Ne tuhaf, dilekleri dileyememek daha,Bütün olan her ne varsa darmadağın uçuşurGörmek uzayda. Zahmetli şey ölü olmak,Yeni baştan, ağır …
Şub 23
N’apacaksın Tanrı?
N’apacaksın Tanrı, öldüğüm zaman?Ben ki testinim senin, ya kırılırsam?İçkinim, kaçarsa tadım, ya bozulursam?Dokusu kumaşının, giysinim seninKalmaz bir anlamı gidecek olsam. Evsiz barksız demeksin yokluğumda senYoksun kalacaksın içli ve sıcak selamlardanDüşecek yorgun ayağındanKadife terliklerin, ki onlar Ben’imAban da sırtından yitip gidecek. Bakışın ki, dinlenir yanaklarımdaSımsıcak pamuksu yastığındaGelecek ve beni aranacak boşunaVe çaresiz uzanacak günbatımındaYabancı taşların yatağınaN’apacaksın, …