Tag: Friedrich Hölderlin

Ölülerin ölümü duyduklarını sanır da onlara acır, yaslarını tutarız, oysa onlar rahat bulmuşlardır.

dış olayları, kar tanelerini silker gibi üzerimden silkip atmaya alıştım; ölüm denen şeyden, o halde neden ürkeyim? Kendimi düşümde binlerce kez kurtarmadım mı? Öyleyse niçin bunu günün birinde gerçekten yapmayayım?

Eğer Uzaktan

Güzel günlerdi. Ama ardından Hüzün dolu bir günbatımı geldi

Hyperion

Sonunda zorla birbirimizden koptuk. Kalbim didinmekten yorulmuştu. Son anda daha da rahattım. Bir kez daha onu kollarımla sardım. Önünde diz çökmüştüm. Gözlerimi kendisine kaldırdım, yavaşça: «Наyır duanı bekliyorum, babacığım!» dedim. Yüzünde soylu bir gülümseme belirdi, alnını sabahın yıldızlarına kaldırdı, gözüyle göğün derinliklerini yararken: Onu benim için koruyun, siz ey geçmişlerin ruhları!»

Ayrılmak

Ayrılmak mı istedik biz?İyi, akıllıca olur mu sandık?Öyleyse, ayrılınca, neden cinayet gibi sarstı bizi bu iş?Ah! Biz kendimizi az tanırız,Çünkü bir Tanrı buyurur içimizde. Friedrich Hölderlin

Bir Zamanlar Ve Şimdi

O zamanlar henüz duvağının çevresinde oynarken,Sana bir çiçek gibi tutkunken Kalbimi ince titreyişlerle saran Her seste kalbini duyarken senin, İnançla ve özlemle henüz Zengin,senin gibi,resminin önünde dururken, Yerini gözyaşlarım için Bir dünya aşkım için buluken. O zamanlar kalbim henüz güne dönerken Sanki o duyarmışçasına sesini, Ve yıldızları kalbimin kardeşi sayarken Ve baharı Tanrı’nın ahengi, O …

Devamını oku

Ruh Huzuru

İyi bir şeydir insanın uzaktan bakabilmesi hayata,Ve anlayabilmesi hayatın kendini nasıl algıladığını,Ayakta kalabilen, atıldıktan sonra tehlikenin kollarına,Fırtınalarda ve rüzgârlarda yolunu bulabilmiş birisidir. Ama güzelliği tanımış olmaktır daha da iyisi,Bütün bir hayatın düzeni ve yüceliği olan güzelliği,Harcanan çabaların zahmeti mutluluğun kaynağı olduğunda,Ve bilmek, zaman içindeki onca zenginliğin adını. Yeşillenmekte olan ağaç, dallarla örülü zirve,Gövdenin üstündeki kabuğu …

Devamını oku

Yurdavarış, Hısımlara

1 Orada Alplerin içinde aydınlık gecedir daha, ve bulut,Neşeliyi şiirleyerek örter orada esneyen koyağı.Oraya buraya toslar, yuvarlanarak şakacı dağ havası,Çamların arasından dikine pırıldar aşağıya ve yiter bir ışın.Yavaşça ivedilenir ve dilegelir neşeden titreyen Kaos,Biçiminde genç ama güçlü, kutlar sevgi çatışmasınıKayaların altında, çalkalanır ve duraksar bengi sınırlar içre,Çünkü daha Bakkhusca doğar orada gün.Çünkü sonsuzca gelişir orada …

Devamını oku