Tag: Birhan Keskin

Şub 23

Bırak Bırak

Bırak o kordonu dedin, bıraktım ve çıktım dünyayaİlk zorluğu buyurdun, memeyi bırak dedin, uzun emdimdi eminim. Köyü bırakıyoruz dediydi baban biraktı hepimizi şehireSaçını bırak, dedi annen berberde her sabah zor olurHer gün taraması, başlarken ilkokula.Ne berberi unuttun ne o günü.O gün bugün saçın bir anlamı yok sende, arada zülüf filandesen de şiirde. İlkokul öğretmenin sol …

Devamını oku

Tweetle
Paylaş
Paylaş
Pin
0 Paylaşımlar

Şub 23

İki Olmak

Onlar, otlar, burada yoklar. Dedim sana.Bunca zaman geçti, çok bekledim, sen beklemehâlâ yoklar.Ben durdum, bekliyorum, onlar yoklar.Çok bekledim. Böylece,katıladım kendimi, durdum, taş oldum. Yoklar.Biri sonra kırdı taşımı.Yana devrildi biri. İki oldum. Yoklar. Önümsıra yürüyordu yol ve içimde yan yatmış dağlar.Açtı içimi, biri gördü, zamanın gümüş simive keskin kristal ağlar. Birhan Keskin

Tweetle
Paylaş
Paylaş
Pin
0 Paylaşımlar

Şub 23

Vuslat Çayırı

Sen beni yandın, öyle! yanmak nedir bildin, öyle!Yandın da n’oldu? Söyle. Senin hiç sözcüğün ağrıdı mı,alçaksın sen, ağrıdı da mı böyle?Ben sözüme ruhumu verdim, yükseldi,yükseği incittim, böyle!Olanı biteni çektim, kanımı unuttum, böyle. Sen dünya mülkündesin, öyle!ben sabahı ettim içimde sızlayan bir şeyle. Sen beni yandın, beni yandın sandın, böyle. Sen yanmak gör, ben kendimi kül …

Devamını oku

Tweetle
Paylaş
Paylaş
Pin
0 Paylaşımlar

Şub 23

Kuğunun Şik’ayeti

Hepsi budur; kenardaki otlar..Yüzüm hep suya bakar benim, suya dalar çıkar.Bu göl; içinden bir ömrü geçirdiğim dünyaBu durduğum, peşimsıra büyüsün diye rüyaBu yavrular kanat açtığımız,birbirimizin göğsüne durduğumuz filan…Bu gördüğün göl kadar. bir de işte kenardaki otlar.. Kuğuysan, yeminliysen bir ömür bir aşka.Diyeceğim; gitsen başka düğüm kalsan başka. Ama vardı gidenler, onlarda gördüm;(Her gidende seyreklikti, bir …

Devamını oku

Tweetle
Paylaş
Paylaş
Pin
0 Paylaşımlar

Şub 23

Her Gün

Her gün bir kez bu kitabın başına geçtim. Her gün bir kez dışarı çıktım kırık bir bulutla yürüdüm, her gün bir insana bakıp, yüzümü yere eğdim. Her gün bir gazeteye boş gözlerle baktım. Her gün birileri konuştu, onları dinliyor gibi yaptım. Her gün bir kez “neredeyim” diye sordum kendime. Her gün bir kuzey kışı indi …

Devamını oku

Tweetle
Paylaş
Paylaş
Pin
0 Paylaşımlar