Mozolesinde şairin şu mısraları yer alır:
Ecel gelip elim kolum bağlayınca,
Ruhum çıkıp dağlarına erişince,
Çayırda uyuyakalan bir çocuk gibi ben de
Ebediyen dinlenebilecek miyim koca bağrında !
Maurice Careme
Wavre’de – oyun oynadığım bir yerin yakınına veya belediye meclisinin benim için ayırmak istediği başka bir yere – gömülmek istiyorum ama mezarlığa değil.
Puissé-je, quand la mort me croisera les mains
Tandis que mon esprit rejoindra tes collines
Reposer à jamais sur ta large poitrine
Comme un enfant qui dort, oublié dans le foin.
Mezar taşıma da bu mısraların yazılmasını isterim.”
Şiir birbirine benzemeyendir
