Kategori: Şiir

Tartıda

Beni bir kefeye, seni karşı kefeye koymuşlar. Ortada tartılan ne sensin ne de ben. Aşkımız… Ben senden ayrılıp yukarı çıkınca, sana olan aşkım artıyor. Senden ayrı değilim; zira seni görebiliyorum ve aynı terazideyim. Ama kefelerimizin ayrı olması buluşmamıza engel oluyor. Bize şimdilik aynı seviyede olmak yetecek. Ama aşkım ağır geliyor ve kefeler bir türlü denge …

Devamını oku

Yar Çekimi

Beni alıp çıkarsalar feza füzesiyle gözümü bağlayıp, atsalar sırtımdan itip; Yine İstanbul’a düşerim. ‘Yer çekimi’ değil; ‘Yar çekimi’ derim. Küçük İskender

Bazı İnsanlar

Bazı insanlar Bazı insanlara Bazı insanları hatırlatır Hatırlayanlar üzgündür Hatırlatanlar habersiz Hatırlananlar mı? Onlar uzak bir şehirde büyük ihtimalle hiç bir şey hatırlamamaktadırlar. Abdullah Harmancı/ Muhteris

Kalbime sığmaz oldun

Sende kendime ait birşeyler buluyorum. Bir resim, gizemli bir gülüş, naz, kapris, güzellik. Hayır, bunlar sen değilsin. Sen bu değilsin. Farklı birşey. Biblolar, kitaplar, kartpostallar, şiir defterin. Hayır, bunlar da değil. Evet sende kendime ait birşey buluyorum. Şu çılgın fikirlerin, ya da umarsız davranışların. Yapılmaması gereken şeyleri yapman, yolda sigara içmen mesela. Ne bileyim, renkler …

Devamını oku

Sadece Hatırlıyorum

Ve ben artık mutsuz bir adamım.Günler,haftalar,aylar akıp giderken,ben yaşamıyor da daha ziyade vakit geçiriyorum.Ortalık karardıktan sonra pencereden yıldızları izliyorum.Umut etmiyorum, kızmıyorum, üzülmüyorum. Sadece h a t ı r l ı y o r u m… Alper Canıgüz/ GizliAjans

..Düş’mek ve “Düşen Kız”..

Bir hikâyeden d ü ş ü y o r u m… Bir şiirin ilk mısrasına tutunamayıp son dizeye d ü ş m e k gibi bir şey bu… Bir şiire tırmanmak nasıl zorsa oradan aşağı d ü ş m e k de o kadar kolay işte… Bir şiirden d ü ş ü y o r …

Devamını oku

Ey muhatap!

Eğer siz Allah’a şükreder ve iman ederseniz,Allah size azap edip de ne yapsın?Zira Allah şükredenlerin karşılığını her zaman veren ver her şeyi bilendir. Nisa Suresi/147 *** Ey muhatap! Kabaran rahmet okyanusunun dalgaları yüreğinin kıyısına vurmuyor mu? Mustafa İslamoğlu

İnsanlar

İnsanlar, birbirlerinden uzun mesafelerle ayrılmış yıldızlar gibi, kendi hususi boşlukları içinde dönen, hepsi yalnız, hepsi mahrem ve başkalarına kapalı birer dünyadır. Bir yıldız sönünce ondan uzaktakiler bir şey duymaz. Herkes ancak biraz kendi komşusuyla meşgul olur. Herkes ancak bir iki düşman için kin, ancak üç dört dost veya akraba için haset veya muhabbet ve ancak …

Devamını oku

Bir Şiir Defteri İçin

1 Hayır! İlgi beklemiyorum benHüzünlü sayıklamalarına ruhumun,Alışkınım el çekmeye isteklerimdenEn uzak günlerinden beri çocukluğumun,Yazdıklarımdan da bir şey beklememFakat isterim ki yıllar sonra,Kısa, fakat isyancı bir ömürdenBir iz kalmış olsun onlarda. 2 Kim bilir belki günün birinde,Tüm sayfaları hızla geçerken,Takılıp kalacaksınız bu dizelere,Mırıldanarak: haklıymış, gerçekten;Belki o sevinçsiz şiir uzun süreDurduracak üstünde bakışlarınızı,Bir mezar taşının yol üstündeDurdurması …

Devamını oku

Kendime Gecikmiş Öğütler

kağşamış duyguların üzerine kurulmuşgösterişli türbeler olmasın yazdıkların!ne, insanların ölümdenödünç aldıkları erdemlesadaka çanağına bir şeyler bırakıp geçtikleritapınak avluları gibi soğuk,ne kışlalar gibi intizamlı olsunlar,ne de, herkesin birbirinden yüzünüve ruhunu gizleyerek girip çıktığı‘o bildik sokaklar’ gibitende kalabalık, ruhta ıssız mı ıssız… ne çarık, ne postal, ne artistik patengiyinsin mısraların!çıplak ayakla yürümesini bilsinlerbuz, köz ya da diken üzerinde;gösteri …

Devamını oku