Kendini öldürmesi insanınDüştüğü yerde kalması değil mi? Bana bir saat verdinGeçmişe akıyorSaat şakağımda dünyanın kalbini Kabe’den duyuyorumTik takCanımı dişime takıp secdeden kalkıyorumYüreğime çıkışıyorumYaşamak ölmek meselesi değilKumsalla çöl arasındaki bir deniz farklaYaşayacağımAkşam göğünden bir salkım yıldız koparıyorumSırtımı Kıble’ye dönüyorumArtık dua etmemesi insanınAllah’ı öldürmesi değil mi? İçindeki… Kaynak: sezininaltingunu.blogspot.com.tr/
Kategori: Şiir
Şub 23
Veda
Senin sevecen hayalini son kez,Hayalimde okşayıp,Kalbimin gücüyle rüyama can vermeye,Ve kimsesiz, ürkek, ilahi huzurumla,Aşkını hatırlamaya,Cesaret buldum kendimde. Koşup gidiyor yıllarımız değişerek, Değiştirerek herşeyi ve bizi. Sen, çoktan giymişsin şairin için, Mezarlıkların alacakaranlığını. Ve dostun senin için, Sönüp gitmiş çoktan. Kabul et, uzaklardaki sevgilim, Kalbimin vedasını, Dul kalmış eş gibi, Bir mahpusluk öncesi, Dostuna suskunca sarılan, …
Şub 23
Destan Önü
İşte zamanın karanlığı, gece gibi,Geçer bir gölge komadan.İşte Tanrı nefesli sahiller,İşte Bizans kopmuş Romadan.Sakalları uzamış keşişler sırtında,Bahar halinde bir yük:Sur örülmüş kıyılarda yokluğa taraf,Taşlarla, kıskançlıkla ağır ve büyük. Eski İstanbul, ruh kadar eski, İnsan daha fazla eskiyemez ki. Bir boşluk ki göller tadında uzun,Ya hiçe uzanmış …
Şub 23
Efendimsin cihânda i’tibârım varsa sendendir
Efendimsin cihânda i’tibârım varsa sendendirMiyân-ı âşıkânda iştihârım varsa sendendir Benim feyz-i hayâtım hâsıl-ı rûh-ı revânımsınEğer sermâye-i ömrümde kârım varsa sendendir Veren bu sûret-i mevhûme revnak reng-i hüsnündürGülistân-ı hayâlim nevbâharım varsa sendendir Felekden zerre mikdâr olmadım devrinde rencideGer ey mihr-i münîr âh u zârım varsa sendendir Senin pervâne-i hicrânınam sen şem’-i vuslatsınBe-her şeb hâhiş-i bûs u …
Şub 23
Tutunmadan Akıyorum
Sen benim en güzel annemsinSevinç doğuran yüreğime Gözlerimsin benim en tatlı ışığı ileAydınlığı alıştıran düşünceme Yüzümsün en duyarlı inceliğimOnunla bakıyorum uzaktaki benliğime Ellerimsin beyaz ipektenIsınıyorum birden dokunsam neye Zamanım sensin yerim deBir sözcükten başka neyim kendime Neredeysem sen nasılsanBen de seninle cisimleniyorum öyle Sen benim irademsinBıraktım aklımı sana her şeyimle Bir gerçek arayıcısıyım benTutunmadan akıyorum …
Şub 23
Günoldu… Yine Bir Şiir
Ne ben uslandım o savurgan aşklardanne de acılar bağrımı dişlemekten uslandı.. Minicik bir sevinç uğruna bilenice ezgi duygular yaşadım oysa..Sabahları kalbimde palazlanan heyecannice bıçkın, nice hırçın arzular olarak uğuldadı;sardım, sarındım en narin sıcaklıkları..Günoldu, sarılıp yaralandım.. Yine dene ben uslandım o savurgan aşklardanne de acılar bağrımı dişlemekten usandı. Nihat Behram
Şub 23
Mezar Taşı Yazısı
Eli boş gidilmez gidilen yereBoş gelmedim ya Râb ben suç getirdim.Dağlar çekemezken o ağır yüküİki kat sırtımla çok güç getirdim. Tahirü’l Mevlevî’
Şub 23
Öteki
Öldürdüm içimde birini:Sevmemiştim o kadını. Dağın yamacında yanankaktüs çiçeğiydi;alazlanan kuraklıktı;serinlik nedir bilmeyendi. Taş ve gökyüzü vardıayaklarında, omuzlarında,ve asla inip aşağıyaaramadı “suyun gözü”nü. Nerede dinlenmişse,kavuran soluğuylave yüzündeki harlı alevleburuşur küçülürdü çimen. Hızla sertleşen reçine misalikatıydı konuşması,serbest bırakılmış tutsak gibidüşmezdi sözcükleri sevgiyle. Eğilmeyi bilmezdibu dağ bitkisi,ve hemen yanı başındabendim eğilen. Ölsün diye bıraktım,yüreğimin kanını söktüm aldım.Yiyecek bulamayan …
Şub 23
Kimse Soğutamaz Beni
Savrulsa da uzaklara düşüncenTıkansa da sevgimin pınarıSıcaklığını taşıyorum içimde Uğraşsam da söndürme hızınıBastırsam da aklımla fışkıranıSıcaklığını taşıyorum içimde Vurulsa da doğam zincirlereYasaklansa da huylarım sanaSıcaklığını taşıyorum içimde Kör etseler de beniSağır koysalar da bir kenardaSıcaklığını taşıyorum içimde Paramparça olsa da beynimDağılsa da algımın çatısıSıcaklığını taşıyorum içimde Sarsılsa da değer yargılarımSallansa da boşlukta duygularımSıcaklığını taşıyorum içimde …
Şub 23
Ateşten Künyeler
olan oldugökle açıldı aramve bütün sırrını söyledi dünya benimse bir denizden kanardı yaramyorulduğunda atlarımtitrediğinde yolculuklaryepyeni kapılar açardı rüya ağlar bakardım suyayazgım çarpıp durdukça beni hayatadualar uçururdu anamkendi çocukluğunu anlaşılmaz kılan bengökgürültüsü kadar haytauykularıma çelme takıpkarışırdım ay doğarken suya giden kızlaraakardım suya geçmedi oysa ömrüme çaldığım ateşten karaartık kuyulara kapanır insankapanır göğünde cennetten hülyavedalara vakti olmazokunmaz …