Kaç cemre düştü yüreğine şimdiye kadar,kaç unutulmuş nisan varvişne sürgünü kollarında? Dağılıyor uyku kokusu gövdenindilim meme uçlarınadokunduğu zaman;ateşten sapı üzerinde dönüyor ayçiçeği,bir güneş doğuyorbacaklarının arasında. Kollarımla sarıyorum, örtüyorum seni,günler ve geceler uzuyorve savurmaya hazırlanıyor gövden gövdemi. Özdemir İnce
Kategori: Şiir
Şub 23
Islak Çeltiklere
benim bir sevincim var yüzün artık akşambir çocuğun gülüşünü görüyorum nereye baksam kıyımız uzak ve kuytuda ellerimiz sanki yokellerimiz yok ama senin ellerini bir tutsam bazı çocuklar doğar bilirim bazı çocuklar doğmazdoğmayan çocuklar için bilmem ne yapsam ey çavlan. bitmeyen temmuz güneşi. ey aslansilkin. sakla harmanını. çocuğunu sakla ey aslan. suya kaptır kendini ellerin sanki …
Şub 23
Salihat-ı Nisvandan Saffet Hanımefendi’ye
Hatırlarım bir akşam bir yokuşa durmuştum;İri atlarımız macardı, dantellerimiz alman… Ne Göksu’da bülbül dinlemek ne Abdülhak Şinasi Bey…Ipılık bir sevgi geçerdi ara sıra içimden o zaman. Siz ne zaman öldünüz Allah aşkına; yani ne zaman?Kirli karlar bile erimemişti; haber yoktu nisandan! Rüştü paşaydı, ‘Deli Rüştü’ye çıkmıştı adı Osmanlı ordusunda.O zaman Hamit’ti padişah, kocaman bıyıkları kocaman… …
Şub 23
Şiir
bir nakıştır şiirinsanı kurmak yenidenilmekleyip işleyiş sözcüklerin aşında…. bir çiğ tanesi şiirnazlı bir umutlanışbebeklerde büyür yalnızlığın gözyaşında… tomurcuğa dönüşürilkyazın ta başındave hüzünlü bir bitiş dizeler savaşında… erguvan bahçelerdeveya bir çöl yazındaçekingen bir serzeniş aşık`ın omuz başında…. son nefesi şairinhazin bir veda edişsonsuza gülümseyiş bir musalla taşında…. Naime Erlaçin
Şub 23
Fotoğraf
meydanlar parklar alanlar heykellersaatin hızına aldırmadan iniyor akşamusul usul yürüyorsuno baş aşağı denize inen sokaktadilinde kilitlenmiş ıslık ellerin ceplerindebir şehir ötekine karışıyor sessizce çocukluğum geçiyor aklımdanserin gölgeler akşam üstleri uçurtmalar saklambaçlaranımsa son oyunda bu yana bulunamadığını işte ulaştın sokağın sonunageçtiğin sokağın adını bilmesen de olursusmak biraz da ölüme dipnottur belki“hiç” koymuştun içindeki boşluğun adınıbırak damla damla …
Şub 23
Tehlikenin Yönü
baktığında görebileceğin bir şey değilim ben en çok sevdiğin yanım hep tuzak sana tanrının çarkına çomak soktum ben öykülerimi çaldılar diye günahsa bu günah bir çocuk nasıl kandırılır daha kayıtlara alınmış tek bir sevişmesi bile yoksa kendini dolu dizgin inandırabileceği bir yalanı bu kenti yazıyordum seni fark ettim tehlikenin yönü değişti o gün bu gündür …
Şub 23
Hayy, Dar!
Hayy, dar! Bu ten bana zar!Kuşlar uçar… Uçmak ki tayy!Gül ise dirimdir. Zamir, derşaire her daim; hayy, dar! Dil, şer şebeke, aşikar! Vehmettikçe, mayi endişe, varlığasızar. Sayy ki, boşa çaba, boşatebessümlerdeki o ince ayar. Leyl akar. Hani serin bahçeler,çılgın, sere serpe, hani köpükköpük leylaklar? Anladım, şehrekabul edilmek’ çin, herkes önceöteki’nde uyuyan çocuğa kıyar! Şeffaf örüntü. …
Şub 23
Uçurtma
İnci idiUçurtmanın adıİpi kopmuşBirUçurtma gibiBir çocuğuNokta Benim UçurtmamBir gün Unuttu ipiniKopardı gittiBilmediğim bir yere Özdemir Asaf
Şub 23
Ben, bu resmi çizebilirim Abidin / Sana inat !
Ben, Bu resmi çizebilirim Abidin,Sana inat..Ve inadına, tepemde dolaşan akbabaların.İstediği kadar , paletimi saklasın hayat,Gökkuşaklarından renkler aşırırım.. Sen,Beni bilmezsin Abidin..Sen, benim inadımı da bilmezsin.Öfkelenip, parçaladım diye tuvalimiSanırsın,Sanırlar ki ; vazgeçtim.. Fırçalarımı mı kırmışım tek tek!Ne gâm!Bak ellerime Abidin! Parmaklarıma iyice bak! O parmaklar, ellerimde durdukça,Çizemeyeceğim resim yok benim , unutma! Ne sandın Abidin , sen …
Şub 23
gitme/sen
o değil de; hani birgün gidersen, bir gün, beni öylece yolun ortasında koyup gidersen, bu gece de bir ezberi tekrarlatır gibi, adınla voltaladığım sokaklara ne hesap vereceğim. hani beni boşver diyorum, mühim değil, bilirsin zaten ben hep, “beni boşver” derim, ve bilirim aslında boş veremeyeceğini.. diyorum ya; hani bir gün, sahiden boş veriverirsen beni, aylak …