Elyazını yaktım, dürüsttü ve aşınmamışSevgi sözcüklerini yaktım, hoyrattır onlar Sıcaklığı saklı akarsuyu anlamazlar Sorular, kurutur incitir sorarlar Elyazını yaktım Adresini yaktım Yakmak gibiydi biraz da dünyayı herşeyi Bastığımız düşümüzde gördüğümüz Özlediğimiz yaklaştığımız Hayatım özlemdi ansımaydı düştü Yaktım adresini şimdi özlem oldu hayatım Resimleri yaktım birini saklasam dedim En çok onu yaktım onu yaktım Kış göğünü …
Kategori: Şiir
Şub 23
Denizden Toplanan Umut
Ey benim Mavi soluklarıyla saçlarımı dağıtanKüçük karanfilimGidiyorumÖyle başını yana çeviripAğlama Şarkı söyleyen kuşlarlaAcıları tanımayan renklerden geçipEllerimdeSabah denizden topladığım bir demet çiçekleDönerim belki Mevlana İdris
Şub 23
Şiir Sanatı
Zamanın ve suyun oluşturduğu şu ırmağa bakVe anımsa günlerinde bir ırmak olduğunu sanki ikizi,Biliyoruz ki bizlerde öyleyiz zaman gibi su gibiVe işte yüzlerimiz de eriyip gidiyor tıpkı onlar gibi. Uykuya dalmadan onu düşlerden ayırabilseydik keşkeVe ölümün de başka bir düş olduğunu bilebilseydik keşkeGene de titreyerek gidiyor tenimiz ölüler ülkesineVe uyku çağırır onları hangisi gelecek birazdan …
Şub 23
Bir Kör
Ne zaman aynadaki yüze baksam,bilmiyorum hangi yüz bana bakıyor;bilmiyorum hangi yaşlı yüz sessizceve bezgin bir öfkeyle kendi imgesini arıyor.Karanlığımda yavaşça görünmeyen çizgilerimiaraştırıyorum ellerimle. Bir kıvılcımın ışığısızıyor içime. Saçlarını tanıyorum,külrengi, hatta altın sarısı olan.Gene söylüyorum yalnızca boş ve yapayyanlarını yitirdim eşyanın.Bu soylu sözler Milton’un bilgeliği,ama ben gene de harfleri ve gülleri düşünüyorum.düşünüyorum ki görebilseydim yüzümün çizgilerini,bilebilirdim …
Şub 23
Akşamın Yarısında
herkes öteki gibi duruyor… akşamda durduğu yerde durmuyor artık;yolcu yolu kuşatıyor durmadan;kapanıyor ‘Zaman’ denen karanlık… hiçbir şeyde yok gibi ve herşeyde var;sıkışmış birileri ara yerde;kalbim! durma yetiş eski yazlara!nedense bir durgunluk var saatlerde… herşey nasıl da bütündü bir zaman:şimdi bahçe eksik, güllerse yarım;kar yağar, hüzün bile yok… ve nerdesiniz,ah, evet nerdesiniz, yoksaydıklarım? Hilmi Yavuz
Şub 23
Ölüm Böyle Biter
1.sırlı gölBedenimin içindebir uzak yerarzusu derinde saklıiç çekensırlı göller 2.incik aşkDenizle dansedenikimizin felaketiküçük kıpırtılarınuçan çarşafıdüşmüşağlamışincik aşk 3.ipek arzularİçimin gölgesinde öpücükacımışkırılgan gövdeipek arzularındatutuşmuş 4.mavi sızıGözlerinderindemavi sızıuykuların gölündedüşsü su 5.deniz şehriDokununcasuların yolculuğudeniz şehrineiçimizin akışıöylesine 6.ışık gölYitişin bulut merdivenifısıltılar içindeSevişirkenuçtuğumuzgül kanatdüştüğümüzIşık göl 7.ikimizin düşüTapınakta yanan mumikimizin düşünü anımsartükendikçeincinensevdalı alev 8.odaDalgın gölgelerikimizin kavuştuğu yersaçımı unuttuğum odauzakta toynaklarıayrılığa koşan günün …
Şub 23
Dünyada Olmak Acıdır Öğrendim
Yeryüzündeki tüm kızıl taşlaraTanrının kanı sürülmüştür.Bu yüzden kızıl taşlarÇocukluğumuzu öğretir.Tanrı, biz çocukken,Yanımızda dolaşır.Küpemize dokunurVe kolyemize.Pabuçlarımıza ve kurdelamızınKızçocuk olmak kıvrımına girerSaklanır. Kızıl bir elbise ve yatak almalıylım,Kızıl bir yüzük,Ve lamba.O zaman olmalı ki,Annenin zamanı başlar ve tükenir. Beklemeyi bilen kan,Taş olmayı da bilir.Dünyada olmak acıdır. Öğrendim. Kızıl karanlıkMavi karanlıkVe başlangıçBir anlamı olmalı ki bunların,Bırakmaz bizi annemiz …
Şub 23
Boaz Uykuda
Uzanmış uyumuştu Boaz, iş yorgunu;Bütün gün didinmiş durmuştu harmanında;Sonra serip her günkü yere yatağınıUyumuştu Boaz, ölçeklerin yanında.Epeyce tarlası vardı bu ihtiyarın;Zengindi, ama hakkı hukuku bilirdi;Rengi saftı değirmenindeki suların;Cehennem odu değildi ocağındaki.Gümüş sakalı Nisan çayına benzerdi;Ne hasisti, ne de haset vardı içinde;“Mahsustan düşürün de toplasınlar,» derdiEkin devşiren fakir kadınlar görünce.Hiçbir vakit ayrılmamıştı doğru yoldan;Fukara babasıydı, gönlü …
Şub 23
Tavan Arası
Gel, bizden iyi olanlara acıyalım.Gel, dostum, hatırlayalım:Zenginlerin uşakları var, dostları yok;Bizim dostlarımız var, uşaklarımız yok.Gel, evlilere, bekârlara acıyalım.Küçük ayaklarla girer şafak,Yaldızlı bir Povlova gibiBen tutkunun yanındayım.Yaşamada daha iyisi yokBu duru serinlik saatinden,Beraber uyanmanın saatinden. Ezra PoundÇeviri: Ülkü Tamer
Şub 23
Nasıl Nezle Olunur
Aşırı derecede küçük hissettiğim zaman kendimiseyrekleşir kalbimbir bulut tutamı gibi;tehlikesindedirdağılıp yok olmanınen önemsizüfürüğüyle rüzgârın. Bu yapayalnız insan böyleceKapatır pencereyive sıcak tutar kendisini.Sanki nezle olmuş gibidavrandığı içinsorarlar insanlar onanezlen varmıdır diye.Hayır bu değildir bir nezle.Bir nezle değildir bu hiçbir şekilde.Fakat çaresizlik anında bir adambulamaz enerjiyiinsanları düzeltmek için bile,en sonunda yalnız homurdanmak zorunda bırakılır böyleceve, evet,o nezle …