Kategori: Şiir

beni sevmene asla izin vermeyeceğim

“beni sevmene asla izin vermeyeceğim”diye yazmıştın kapımdaki not defterime.kendi kapımı çalmak zorunda kalmıştım,içerde olmadığımı bile bile.sevgilim, sevdanın sevdaya ettiğini etmez et, kemiğe… gövde’nin tarihi’nde yan yana dururdu yalnızlıklarımız,plastik ve acımasız, zehirli ve karmaşık.kısaca, birbirlerine sevgiyi öğretmeye çalışırken,birbirlerine kan içirdiklerini anlayan iki serseri aşık.. Işıktan ışığa geçen o tenha yolda,o karanlık nefes alışta ve o darmadağın …

Devamını oku

omeyra

cevabı ömür süren bir soru bıraktım sanamendili kan kokan sevgili arkadaşım usta bakışların keşfettiği rahatlıkla arkama yaslandımelimde şah mat yüzüğümde tek taş siyanür adınla bulanan bir aşkın, bir maceranın macerasında yolun sonunu söylüyordu günahkâr iki melek olan sağdıçlarım al birkaç bulutlu sözcük atlasını sırtında taşıyan çalınmış bir zaman mekik, taflan, kar kesatı bir iklim aşk …

Devamını oku

yara

iki çıplak yara iki çıplak düşman şimdi karşı karşıya artık herşey olabilir artık bütün dünya karanlık imkan geç geçebilirsen ruhum bir daha buralardan aşktaki düşmanlık değil düşmanlıktaki aşk onları şimdi birbirinden ayıran ruh ölür, beden unutur av kurtulur kendine kurduğu mazinin tuzağından kendinin sonuna geldi mi yeniden görür insan çıplak hüküm, acı özgürlük! kana karışan …

Devamını oku

kurşun sesi kadar hızlı geçer yaşamak

Kurşun sesi kadar hızlı geçer yaşamak;Öyle zordur ki, kurşunu havada, sevgiyi de yürekte tutmak!Geçtiğimiz yollarda kaybettiklerimizin bize en büyük kötülüğü kendilerini tekrar tekrar hatırlatmalarıdır.Onlar, bir kere kaybetmekle kurtulamadıklarımızdır.Yoklukları hayatımızdaki varlıkları haline gelir.Hep ama hep hatırlarız. Ne biçim kaybetmektir bu?Kim gölgesinden kaçabilir ki?Bazen duygularımız bizden erken yaşlanır ve bizden hayatın geri kalanını alır.Hayatın, kendini anlayanları cezalandırmasıdır …

Devamını oku

Ölüme Gazel

İnsandır en yüce değerleri yaratan. Sevdayı sözgelimi, erdemi, özlemi, özveriyi, umudu, şefkati, düşü… Yaşamı tanıdıkça kendini tanımlayan… İnsandır… Ve fakat yakalar yakalamaz uygun bir an bulur bulmaz dengini durmaz tümünü haraç mezat pazarlar… Soylu mu soylu, huylu mu huylu; hırsız mı hırsız, arsız mı arsız! İnsandır… Tanrılar yaratacak denli esinli, tinsel, engin… Canı pahasına direnecek …

Devamını oku

Güneşin Altında Mutluluk Var

Bir işçinin, elinde ekmekle evine döndüğüo yerdir mutluluk Akşamüstü, çocukları cıvıldayıp dururken Derin bir iç çekiş, tatlı bir yorgunluk Ve yüzüne yayılan gülümseme birden… Mutluluk, kelebek olup uçmasıdır ipek böceğinin Irmağın denize kavuşturmasının bir adı olmalı Mutluluk, beşikte uyuyan ilk çocuğuna bakmasıdır bir annenin Duyarak memelerine dolan sütün çılgınlığını. Mutluluk, bir acının bilincine varıp da …

Devamını oku

Şahane Serseri

yolumdan çekil yavrumbağlasalar duramamdemir asa demir çarık dedimneyleyim!yolculuk dedimağaçlara tünedi yine akşam kargalarla birrüzgar kendini yerden yere vuruyorkırık dökük yıldızlar belirli uzaktantelsiz mevceleri ardım sıra koşturuyoranamdan yolcu doğmuşumyedi dağın yolları kalbimden geçersalkım salkım mısralar gelir içimdendudaklarımda yağmur damlalarıalır beni yollar beni alır gider anamdam yolcu doğmuşumnehirlerle birlikte denizlere kavuştumakşam dedimşu koca dünya dedimağlasam dedimyola bir …

Devamını oku

Yolculuk

Yolculuk , her zaman düşündüm onu ;İçimde bu azgın davet ne demek ?Oraya , neredeyse güneşin sonu,Uçmak , kayıp gitmek, kaçıp dönmemek.Atımdan kaydırdı bir el minderi;Herkes yatağında , ben ayaktayım.Bir gece , rüyada gördüğüm yeri,Gözlerim yumulu, aramaktayım.Beni çağırmakta yabancı dostlar;Bu doslar ne güzel , dilsiz ve adsız.Eski evde , şimdi bir başka ev var:Avlusu karanlık, …

Devamını oku

Son Otobüs

Gece yarısı. Son otobüs. Biletçi kesti bileti. Beni ne bir kara haber bekliyor evde,              ne rakı ziyafeti. Beni ayrılık bekliyor. Yürüyorum ayrılığa korkusuz             ve kedersiz. İyice yaklaştı bana büyük karanlık. Dünyayı telâşsız, rahat             seyredebiliyorum artık. Artık şaşırtmıyor …

Devamını oku

Sen Hüznünü Alsan

Sen hüznünü alsanBen de kendi hüznümü Sen gizlice koysan çantanaBen defterime yazarak gelsemVarsak Ankara’da Gölbaşı’naKıyıda bir bahçede Sen dudaklarında buğulanan çaydanBen nargilemin dumanıylaÇekip gülümsesek içimize hüznü. Ahmet İnam