Altın sarı yapraklardaHayatın son kez yansıyan ışığıSolarken yüzümdeŞiirKirlenen bir su gibi çıkıp gidiyor hayatımızdan.Üzerinde unutulan meyvaları şarabî nar ağacıÇiçeklerini anımsayan kim kaldıAltmış yıllık çam, nasılBu denli kıyıda kalabildiğine şaşkınOrman oynamaz mı yerindenPortakallar birer güneş olup yükselmez mi güz bahçesinden?Ilık toprakta taze güz çimeniSoluğuyla nemleniyor yüzümAsmada kalmış bir salkımSon kırlangıcın şırasıHüzün, güz bahçesinde kızkardeşimKameriyedeki ıslak sıradaÇocukluğum …
Kategori: Şiir
Şub 23
Ondört asır evvel, yine böyle bir geceydi
Ondört asır evvel, yine böyle bir geceydi,Kumdan, ayın ondördü, bir öksüz çıkıverdi!Lakin, o ne hüsrandı ki: Hissetmedi gözler,Kaç bin senedir halbuki bekleşmedelerdi!Nerden görecekler, göremezlerdi tabii;Bir kere, zuhur ettiği çöl en sapa yerdi,Bir kerede, mamure-i dünya, o zamanlar,Buhranlar içindeydi, bu günden de beterdi.Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta;Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi!Fevza bütün afakını sarmıştı zeminin.Salgındı, …
Şub 23
Çiçekler Üşümesin
Gönlümün maviliği gitmesin gökyüzündenKuşların gülücüğü eksilmesin yüzündenKar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesinYapraklar üşüse de , çiçekler üşümesin Nurullah Genç
Şub 23
Kendine Gaddar
öfkeye, kine düşmedenvuracağım kasap gibi,musa ve kaya misalifışkıracağım gözünden, su versin diye sahra’ma,acıların özsuyunu.benim arzum umut oldusenin tuzlu gözyaşında yelken açacak bir gemi,ve tatlı hıçkırman bir desarhoş edecek kalbimdegümleyerek davul gibi! çatlak ses değil miyim beno tanrısal senfonide,doymak bilmez ironi’ylebeni saran ve kemiren? odur sesimde yaygara!odur kanım, kara zehir!tekinsiz aynayım, görürcadoloz kendini orda! hem bıçağım …
Şub 23
Yaşama İsteği
Yaşamak isterse eğer bir gün halkKaçınılmazdır cevap vermesi kaderinKaçınılmazdır gecenin bitmesiKırılacaktır bağlar da elbet.Yaşam arzusunun sarmalamadığı kişiBuharlaşıp yok olur yaşamın atmosferindeVay haline yaşamın hoşnut kılmadığı kişininEzici yokluğun tokatından.Böyle söyledi bana varlıklarVe konuştu benimle gizli ruhu Ve fısıldadı rüzgar vadiler arasındaDağların tepesinde ve ağaçların altında:“Elde etmek istediğimde bir şeyiAtılırım tehlikelere ve unuturum tehlikeyiKorkmam uçurumların ürkütücülüğündenVe de …
Şub 23
Elden Geldiğince
Dilediğin gibi kuramıyorsan hayatınıhiç olmazsa şunu deneelden geldiğince: Rezil etme onukalabalığın sürtüşmelerindekoşuşturmalarda, gevezeliklerde. Rezil etme onu sürükleyerek,dolaştırarak, teşhir ederek öyle,yabancı bir yüke dönüşünceye kadaro gündelik budalalıklarındailişkilerin ve alışverişlerin. Konstantinos KavafisÇeviri: H.Millas-Ö.İnce
Şub 23
Yol’a Çıkış..
Nasıl gidiyor? Kalbin nasıl? Bilmiyorum, sınıra dayandım. İçimde hangi atam konuşuyor? Hem aklımda hem de bedenimde… Aynı anda ayrılamam. Bu yüzden tek kişi olamıyorum. Kendimi aynı anda sayısız şey olarak hissedebiliyorum. Fazla büyük usta kalmadı. Zamanımızın gerçek kötülüğü budur. Kalbin yolları gölgelerle kaplanmış. Yararsız görünen seslere kulak vermeliyiz. Okul duvarları, asfalt ve refah reklâmlarının Uzun …
Şub 23
Daha İyi Bir Dünya Bilmiyorum
Kim daha iyi bir dünya biliyorsa, bir adım öndedir.Yalnızdır, bu salyayı kurutmadanonu çehresinde taşıyarakcesaretten uzak ecrini almışve taç giymeye gider gibi şaraba, ekmeğe ve de yoldaşlarına sığınır. Mecalsiz bir adatavşanıYa da bir sıçanhâsılı buraya düşen herkes,bir korkuyla,yuvaya dönüşü düşler!Rüyada silahlanmayırüyada ocağa dönüşü düşler!Yıl dönünceye kadar,ona artık gelmiyorsun der insan.Oysa o sadece başka bir gecede gelir. …
Şub 23
Herkes ve Birkaç Kişi
yağmur herkese yağar güneş ısıtır herkesi mevsimler herkes içindir yalnız çığ altında kalan sele kapılan her zaman birkaç kişi herkes içindir aşk da ayrılık da yalnızca birkaç kişi ölür acıdan eskiden ölümle tartılırdı ayrılık kiminin hayatı yalnızca unutkanlıktan her şey, herkes için değildir oysa kimi hiçbirşey ögrenmez karanlıktan yalnızlığı kullanmayı bilmez kimi kimi ayrılamaz karanlıktan …
Şub 23
Düşler
üzülme diyorum kuşlar bir gün dönecekbir gün umutla rüzgarı alıp terkilerine dönecek kuşlar,sen de bana döneceksin. bakacaksın pencerende bir ay çöreği geceden birikmiş avuçlarında kokusu özlediğin çiçeklerin,sen de bana döneceksin. bir gün umutla kuşların terkilerinde gurbetini getirip bırakacaksın öyle gözlerimin rıhtımına…demirleyecek takalar; ele avuca sığmayan sözcüklerim, yelken açan pupa yelken umuda işte onlar canımı acıtan …