Kategori: Şiir

Ey Hatâyî ondan özge kimseye yohdır ümid

Yazmışem bu rikanı ol yare göndermek gerekZar-i ahvâlim menim dildare göndermek gerek Lâlinizden câm-ı mey bir kimseye virmek nedenLeblerin şerbetleri bimâre göndermek gerek Kaşların mihrabına çoh secde-i şükr eyleremŞeyh Sanan tek meni zünnâre göndermek gerek Çün tecelli nurını görmek temenna eyleremŞimdi Mansur’em meni bir dâre göndermek gerek Ey Hatâyî ondan özge kimseye yohdır ümidNâle-i zarım …

Devamını oku

Ey gönül kûyinde me’va kıldığun ya’ni ki ne

Ey gönül kûyinde me’va kıldığun ya’ni ki neİtlerin kûyinde gavga kıldığun ya’ni ki ne Sakin olmag Kâbe-i kûyinde yeğdir dil-berünHer gerekmez yere perva kıldığun ya’ni ki ne Kanlu yaşımnı yüzüm üste revân idüb müdâmRâz-ı pinhânım hüveydâ kıldığun ya’ni ki ne Gönlini kıldın müşevveş bir tükenmez fikr ilenBu perişan zülfü sevda kıldığun ya’ni ki ne Eşk-i …

Devamını oku

EN SON NERDE KARŞILAŞTIK SENİNLE?

Diyelim ki mühürlenmiş bir kapının önündeBıçağın ucunda belki, karanfilsiz sabahtaYüzümüzü boydan boya geçiyorken bir nehir Dağlar oynarken yerinden, çırağı paylarken usta En son nerde karşılaştık seninle? Yarım bir şiirde belki, tamamlanmamış acıda Yeni kamçı siparişi veriliyorken örneğin Yarası kabuk tutmayan atın adına En son nerde karşılaştık seninle? Sevinçli ikindi vakti, karanfilsiz sabahta Uçurum imgesinden vazgeçmişti …

Devamını oku

Adın

Adını anıyorum yangın çıkıyorAdını anmadığım zamanlarda üşürümBütün gemilerden kovulan tayfayım benÇünkü güllerimi denize düşürürüm Olmadık zamanlarda geliyor adınKarıştırıyor beni çocukların arasınaYeniden işe alınmamı sağlıyorRicalarda bulunarak kaptana Saksılı bir pencereden giriyorGece yatısına geliyor adınSokuluyor yorganımın altınaGüzel şeyler oluyor anlatsam anlatamamDiyelim su doluyor çöldeyken matarama Adın göle inen geyik sürüsüSaklıyor avcıların tüfekleriniBir kitap dolusu şiir oluyorÇözüyor gecenin …

Devamını oku

Yedi Eyvah

Beklesen ne olacak tren bağımlı raylaraDiyor ve öneriyor aşksızın biriKamu davası açmayı biten bir aşka Ey ateşken bir kartopu olanlar!Kar olduğuna bakmayıp ateşe aşık olanlar! 7/ Dışarıda oturur gibi evde oturanlar vardırEvi ev yapan diyorum paylaşmalardırBir buğday tanesini milyonlarca başağaÇevirmek olsa gerektir ev yorgun bir yolculuktanHemen sonra gemiyi bir limana Ey evlerini gemi sananlar!Fırtınalar atlayıp …

Devamını oku

DÜŞMANIMIN SAYISI ÜÇ

Tabutuma ilk çiviyi kim çakarDoğrusu bunu merak etmiyorum daİlk kim merak eder ayakkabı numaramıÜstelik dünyayı yürümelerdenKurtulduğum sırada Ayakkabı numaram kalacak, biliyorum Ayaklarım değil de İlk kim anar adımı yas günlerindenÇıktıktan hemen sonra ve de lanetleÜçten fazla düşmanım olmadı benimUğraştım, indiremedim sayıyı bire Düştüğüm kalacak, bunu da biliyorum Yürüdüklerim değil de Abdülkadir Budak

Dünyanın Nihayeti

Şimdi sen ey ölüm, yaklaş banaMerhaba azat eden pranga Acıların zincirinden ruhumu hür bırakanDaracık boşluğa bedenimi bağlayan İşte karşında taze gençlik, al senin olsunNabzı atan bir kalp, kes nefesini Yeryüzünde bir emelim kalmadıZaten dünya sadece aptalların cennetidir İnsanlar mı? Hepsi vefasız, hilekârYahut huzur kaçıran bozguncu Zenginlik mi? Benim gözümde sadece,Ayyâr’ın çekirgesi, bir zehir. Şiir mi? …

Devamını oku

ile

İki kişiden birinin bulunduğu yerde bir ‘ağırlık’ oluşunca; dolayısıyla da, öteki kişinin ‘ kefe’si ‘hafif’leşince, ilişki ‘kaykık’laşır: onu ‘ düzeltmek’ için bir şeyler yapmaları gerekir kişilerin —en azından birinin; en iyisi, ikisinin birden, birlikte…

Dımaşklı Asilzade Tevfîk Kabbânî’ye

Kelimeler kırık… Babanın göz kapakları gibiSözcükler zayıf… Babanın kanatları gibiO halde nasıl söylesin şarkıcı şarkısını?Hokkanın tamamı gözyaşlarıyla doluykenNe yazabilirim ki oğlum?Ölümün tüm dilleri mezara koymuşken Hangi gökyüzüne uzatıyoruz ellerimizi?Londra sokaklarında bize ağlayacak kimse yokken…Her taraftan ölüm saldırırken bizeKeserken bizi; iki söğüt gibiSana bakıyorum ve hatırlıyorum Ali’yi,Bana bakıyorsun ve hatırlıyorsun Hüseyin’i Sırtımda taşıyorum seni ey oğlumİki …

Devamını oku

Geri Dön

Geri dön ve alıp götür beni sevgili duygu,bedenimin anıları uyanıp, eski arzulartekrar canlanınca kanımda.Dudaklar ile ten hatırlayınca ve yenidendokunmuş gibi olunca eller. Geceleri, sık sık geri dön ve alıp götür benidudaklar ile ten hatırlayınca. Konstantinos KavafisÇeviri: Ari Çokona