Kategori: Şiir

Avcı dişi bir karaca gördü ormanda,

Avcı dişi bir karaca gördü ormanda,Gözleri arzudan alev alevdi,Birden hatırına cananı geldi,Avcının oku düştü elinden. Kalpleri birlikte çarpan yıllarca Yıllarca birlikte ağlayıp gülen,İki sevgiliden biri can verse,Hayatta kalandır gerçekte ölen. Hâlâ

Yiğit kocamaya görsün

Yüzü akken kara olurYiğit kocamaya görsünEllere maskara olurEli titrer, gözü akarGüzeller yanından kaçarKarısı “ah, ölse” diyeDua eder biteviye. Tukaram

Yangın ve Saklambaç

Bir şubat gecesine saklanıpAralık kapısında kalan adama:Ona kadar sayacağımÖnüm arkamSağım solum AŞKSaklanmayan ”sobe! ” I Dualı köy yollarındanMeleklerin sofralarına uzananHem herkes hem hiç kimse olduğunEfsunlanmış bir rüyanınCennetten indirildiğiYolculuktur aşk.Aşk gelirYangın başlar…(Yangın ısıtır, yangın acıtmaz.) II Yanına bir adam gelirVeGelincikler artıkSon yazda da açmaya karar verir.Söyleme aşkı sus!Sus gözünü seveyimAşk kocaman bir gizdir.Haramlar helalHelaller haramHem de …

Devamını oku

Turuncu Tren

Güneşte gülüpYağmurda ağlamakKolaydı…Düzenin çocuğuydun sen!UsluVeMutlu…Duydum ki,Haksız zamanlarından kurtulmak içinUmutlu;Pazara çıkarmışsın mevsimlerini…Bir kasım akşamının âhını alanSonbaharmış elinde kalan… O yalnız ağacın selamı var!Halâ tek başınaO eski yerindeBakışlarını sayıklarBaharın feri söndüğünde… Oysa;Güneşte de ağlayan bir kadın vardıYalnızlığın çok güzel olduğu bir şehirde…Sadece gözleriDeğişmeden kalmış yüzünde…Gelmemiş senden amanAğlamaya alışmış,Çaresiz, kocamanBulutlarla yarışmış… Ey sen!Düzene düşüp aşka küsünceOyuncaklarını toplayıp giden …

Devamını oku

Bir Yaz Gülü Gibidir Hayatım

Bir yaz gülü gibidir hayatım, Sabah göğüne açılan; Akşamın gölgesi çökmeden üzerine, Yere düşüp, ölmeye yüz tutan. Alçakgönüllü yatağında, Gecenin en hoş çiğleri serpilmiştir; Sanki, yitirdiklerine ağlayacak; Ama, kimse benim için gözyaşı dökmeyecek. Bir sonbahar yaprağı gibidir hayatım, Ayın solgun ışığında titreyen; Çelimsizdir dokunuşu, kısadır randevusu, Huzursuzdur ve hemen son bulur. Yaprak düşüp yok olmadan, …

Devamını oku

Cinayet Kışı

I “Bir kereye mahsus yaşanan her ankendi hatasını bir daha düzeltilemiyecek biçimdeiçinde barındırır” Bana kanatlarımı bıraktırdılar,Bana ihaneti öğrettiler. Başka haber yok. II İkiye bölünmüş bir bütün gibi yaşadımBir yanım öbür yanıma düşmanSağımda kızgın kumlar gezdirdimSolum üşüyor eski bir anıdan. III Mum: alıngan. Kendi ateşiylekendini yok eden yumuşakça.Erimek üzere varsın, kaderine inanırsın.Ölürken fark edilmez, ışığın solduğu …

Devamını oku

Ruh Huzuru

İyi bir şeydir insanın uzaktan bakabilmesi hayata,Ve anlayabilmesi hayatın kendini nasıl algıladığını,Ayakta kalabilen, atıldıktan sonra tehlikenin kollarına,Fırtınalarda ve rüzgârlarda yolunu bulabilmiş birisidir. Ama güzelliği tanımış olmaktır daha da iyisi,Bütün bir hayatın düzeni ve yüceliği olan güzelliği,Harcanan çabaların zahmeti mutluluğun kaynağı olduğunda,Ve bilmek, zaman içindeki onca zenginliğin adını. Yeşillenmekte olan ağaç, dallarla örülü zirve,Gövdenin üstündeki kabuğu …

Devamını oku

Yalnızlık

İstenilir bir hal değildir yalnızlıkUnutulmuş bekleyeni gelmeyengemisiz limandazamanın orta yerine demirleyenbir tozlu sandıkçürür yeşil ve bir başına Çocukluğun penceresine tünemiş korkuçalar kapıları gecenin bir vaktiıssız sokaklar koynuna alır onuışığı insan caddelere götürür sesini Oyundan çıkarılmış çılgın sözyaslar sağır duvara sırtınıBelli değildir kimin karar aldığıürker karanlığı yaran bir tutam ışıktanbölünmüş uykulardan arta kalanfelsefedir tanrıGüçsüz gövdesiyle yalnızlığa …

Devamını oku

Ah, bir zaman Donnycarney’de

Uçarken bir yarasa ağaçtan ağacaYürüyordum sevgilimle yan yanaVe öyle şirindi ki söyledikleri bana. Ardımızda yaz yeliMırıldanıyordu – ah, neşeden! –Ama beni öpüşü daha da ılıktıYazın soluğundan. James Joyce

İtiraf

İtiraf et, -düşlediğin bir ilkbahardı,aydınlık ideallerle dolu bir dünya,o zamanlar yaşamın parıltılar saçan kupasındagençliğin henüz köpüren iksiri vardı. Zavallı yüreğim! Sen kaçırdın mutluluğunu,Kasvetli günler gelmekte,-ve de- geçmekte…ve şimdi itiraf etmek istemiyor musun sen de,düşlediğinin bir ilkbahar olduğunu? R.Maria RilkeÇev. :Ahmet Cemal