Kategori: Şiir

Yakınma

sözde beni sevdin, ne uydurma bir sevgiydi o öyle,bir kırlangıcın göle dalması denli kısa,meltem denli süreksiz. ne bir gölge,ne bir ışık bırakmadan -kayan bir yıldız gibi- gitti sevgin. hiç umursamadınkayıtsızca çözdün halatlarımı.ılık düşlerle şişen ak yelkenlerledenizleri aştım, tepeleri, ırmakları, karanlık geceye girdim mavi bulutlar içinden.hem kendimi, hem yolumu yitirdim.ölümsüzlük olduğunu düşündüm bu anıngümüş yıldızların da …

Devamını oku

Aşklar Şiirle Kanar

kimse taşıyamaz aşk acısınıyüreğe saplanan bir şiir kadarinsanoğlu içindeki yangınısöndüreyim derken daha çok yanaryalansız her aşkta şair kanı var aşklar şiirle kanar… ve kimse kilitleyemez yüreğiniölümcül aşkına olsa da gaddarşiirin yazgısı düşsel intiharacıya bulanmış şairler yazar aşklar şiirle kanar… aşk mıdır her işin başı ve sonuşiir mi her gizi çözen anahtarkırık bir hayatın aşk olduğunudile …

Devamını oku

Ağlara Takılmış Bir Yürek

-ağlaratakılı bir yüreğin pes! haline dair hikayat- can abdurrahman’a veyaşmağa… bırakılmış bir gölündalgınlığında yüzüyor yüzünvebir çöl gülü misaliimge imge çekiyoruz bu yüreği ağlardan I. hiçbir şey sağlam değil bu şehirdediyor kadınne ev, ne arkadaş, ne sevgilihiçbir şey yok bu şehirde bana doğal olan, bana doğan! adam,sol anahtarının ilk notasıyla başlayamadığından,yapay diyor kadın, başı avuçlarının koynundasol …

Devamını oku

Eskimeyen Yüreğim

ey balıkçı teknelerinin acemi binicisiyorgun kırlangıçuzunca tutup soluğunususar gibi söylemeyi bilenyorgun toprağım:çiçekler azalmakta. biraz da bundan açtığımız ayraçsusmanın çağı gelmedensaksılarla oynuyoruz bir parçaçocukları büyütüyoruz. ah nasıl aktarabilirim şiirimekuşların uçmasını?denizsanki deniz gibi kokuyor.ha geldiha gelecek beklediğim gemi:ya bir yolcum varya binip ben gideceğim. Bilgin Adalı

Seni Yaşamak

Seni her özlediğimde sevgilim,Gökyüzüne bakıyorum;Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.Seni her özlediğimde bir tanem,Denizlere bakıyorum.Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.Seni her özlediğimde bir tanem,Kuşlara bakıyorum.O kanatlardaki özgürlüğünü görüyorum çünkü.Ve aşkım, seni her özlediğimde,Adında isyan ediyorum.Seni özlemek istemiyorum ben,Ben seni yaşamak istiyorum,Seni her özlediğimde sana bakmak istiyorumVe seni sende görmek sadece Behçet Necatigil

Giz

senin yanındaykenbir şeyler akıyor içimden,çağlayanlar gibi,tutku mu desem, coşku mu desem. eve dönerkenbir şeyler dönüyor içimde,gün batıyormuş gibi-hüzün mü desem, korku mu desem. Fang Vei Teh

Allah’ın Çocukluğu

İnsanın dönüp döneceği yerdirÇocukluğu.Sabah ezanıBu yüzdenMüslümanlaraAllahın selamını öğretir.Allahın çocukluğuGündoğumundaÖlüleri anmakla başlar.Ve anne ölürEzanda ölür anneSelamı üzerine olan her çocukAllahı düşünür. Dili vardır taşların.Sabahları en çokIslak bir huzurlaYatarken onlarİçleri ıslanmış kadınlarPörsümüş yorgun erkeklerKutsanmak umuduylaKıvrılır uyurlar. Hepsi laf bunların.Bana kalsaAğır bir abdest kokusuİnce belli sürahilerKadınların nemli apışaraları kokanPazen donları.BuradaSözolmamış sesin kederiyleBaşlar gün.Ve denir ki;Kaderinizi sevinSevin kaderiniziVe hayat …

Devamını oku

Yalnızlık

yalnızlık,ay ışığının ağaç gölgelerini serptiği bir kaldırımda,suskun ve engin gecenin içinde, ağır ve yalnız kendi ayak seslerini dinlemektedir. yalnızlık,duvar saatinin ve kandilin önünde,aceleci tik taklara ya da zamanın sürüklenişine kulak vermektir. yalnızlık,gözler açık, sırtüstü uzanıp,yanan yüreğinin zorlu atışlarını dinlemektir. yalnızlık,ne terk edilmiş evin açık kalmış penceresi,ne de insan gölgesi bile olmayan göl ya da kurbağa …

Devamını oku

Kalbindir

her şey benim kalbimdirsöküp aldığım kardankardan söküp aldığımçocuksuz bir anne gülüşüyleher şey benim kalbimdirçünkü pek yaraşmaz bu dünyaya doğru mu değil mi bilmiyorumkentler büyüyüp gidiyor ya aldırmabaşka bir yaşama tutturmalı diyorumköprü korkuluklarınaufak buluşmalara yaslananyani tuzun amcası, sevincinöz kardeşi olanen küçük bir kuşun gözleriyledünyaya baktığın zamanher şey benim kalbimdir her şey benim kalbimdir ki bilirimkimsenin olmadığı …

Devamını oku

Urla

Diyelim bir masa var önümdeElimde bardakOturmuş içiyorumBardak mı Urla mı tuttuğum? Bardağı masayaTak!Vurdum mu vurdumMasaya dönüyorumUrla, uzak, uzak, uzak Diyelim oturmuş yazıyorumBirden duruyor kalemBir görüntü ak kağıtlardaEv ev sokak sokakYine Urla oluyor konum Bir ağız mızıkam varÜflüyorumRe mi fa sol laBir es mi giriyor araya-Ya Urla? Bardak değil o baylarTak!Masaya vurduğumHak arıyorumDüpedüz hak!Bütün mahpus kasabalarKüçük …

Devamını oku