En çok yorum alan yazıları
- Bize Kalan Nedir Söyle — 3 yorum
- DEPREMDE GÖRDÜKLERİM — 3 yorum
- Ayrıldığımızda İkimiz — 2 yorum
- Son Hatıra — 2 yorum
- Çamur Etkinliği — 1 yorum
Yazarın yazıları
Şub 23
Her sabah ezanında duamdı Tanrı’ya/ onu içimden sök al, huzur ver yerine/ her gece geri aldım duamı/ dayanamam o boşluğa, huzur dediğim ne
Anatole France’la Unutulamayanlar Kadim şehri kucaklayan camilerin kuşattığı bir meydanda yaşlanan çınarların altında mırıl mırıl konuşuyorduk. Titrek yaprakların kızıl taş duvarlara yansıyan gölge oyunlarını seyrederken işittiğim boğuk sesten memnundum. Odunkömürüyle yanan tütünü içime çektiğimde gündelik sıkıntılar nargile şişesinin içinde bir süre fokurdadıktan sonra dudaklarımın arasından, burnumdan yavaşça çıkıp bir daha hiç gelmemek üzere bedenimden, zihnimden …
Şub 23
Ömürsüz Mavi
Seni ben uzun uykulu bir vadininSessizliğinde buldum.İçine kapanmış bir kayanın dilsiz koyuluğundaVe serinliğinde gövdeyle taş olmak arasındaki kararsızlığınDüştüm benÇırılçıplak düştüm aşka. Beyaz olmak meleklerin elleriyle okşanmaksaOkşandım ben Melekler okşadı ve inceltti tenimiRuh kattı Aşka gitti.Aşkın buruk yalnızlığına.Sanıyordum ki benAşık olursam. ruhum uçacak.Sanmakla kalmadıUçtu ruhumVe bir kelebeğin mavi kanatlarınaGizlendi.Bir kelebeğinÖmürsüz mavi kanatlarına. Bundan böyle bir aşk …
Şub 23
Darp
Bana göre Şiirin ve çivinin Başı birbirine benzer, İkisinin de,Sivri uçları dalınca derinlere, Şiirin üstünde acınınÇivinin üstünde ise çekicin izleri kalır. Şerko Bekes
Şub 23
Sızı
Ben uzun boylu bir sızıyımBaşka bir acının omzuna konmadan;Yaralar nerede ise beni bulur, Yoksullar da neredeyse ben onları bulurum. Şerko Bekes
Şub 23
Misafirlik
Ben yağmuru misafir ettim odamdaGittiğindeBir kır çiçeği bıraktı banaBen güneşi misafir ettim odamdaGittiğindeKüçük bir ayna bıraktı banaBen ağacı misafir ettim odamdaGittiğindeBir tarak bıraktı banaEvet, ey güzel kız ne zaman kiMisafir oldun sen odamaGittiğindeKendinle, gül, ayna ve tarağı götürdünFakat ardındaÇok nazlı bir şiir bıraktın.Şerko Bekes Mêvandarî Min baran kir mêvan li oda xweDema ku çûKulîlkek ji …
Şub 23
Fugue
Fugue IV Ben daha yokum “Sizi kendi şehirlerime götürmeliydim” demişti adam. “Kendi sokaklarıma, çıkmazlarıma, durmadan taşındığım, hiçbirini unutmadığım evlere”. Donmuş gibi dinlemişti. Saydığı şehirlerin hepsini su ikiye bölüyordu. Andığı sokaklar hiçbir rehberde kayıtlı olamazdı. Evlere gelince: Onları belki unutmamıştı, ama bir daha uğramadığı nasıl da belliydi. “Ben yokum” demek istemişti birden, “ben daha yokum”. “Bu …
Şub 23
Karabasan
Yoruldum, çok yaşlandım artık: Geçen ay 83 yaşıma bastım, gövdem beni daha ne kadar taşır kestiremiyorum; zihnim, yıllardır direniyor olup-bitenlerin yıpratıcı yanına, o da dinlenmek istiyor galiba. 40 yaşlarındayken, uzun yaşamak, yapmak istediklerime, yazmak istediklerime olabildiğince geniş ufuklar, olanaklar kazanmak arzusu egemendi içimde, anımsıyorum. Zoraki göçmen olacağım, kendi ülkeme dönme şansım olmaksızın bir şehirden ötekine …
Şub 23
Yokuş
Attar’ın öldüğü yaşa geldimyorgun, öfkeli; içimde belli belirsizbir hızla sönen mum: Fitil bittibitecek, yağ sürüyorum boşuna:Belki de yarın olmayacak, diyorum. Bu kehribar ağızlık, tütüne dadandığımyıllardan: Figen bulup seçmişti, gümüşün,minenin arasından; sayısız armağanaldım ondan yaşarken, ama bir tanesibeslerdi tümünü: Sevdim sevildimbu çirkin dünyada. Attar’ın yaşına geldimse, bilinmedik birgiz yok elimde: Öyle çok zaman yitirdimyaşantı kalmamış gerimde: …
Şub 23
Ortak Bir Işık
Bekledik, gelmediler. Açtık pencereleri, kulak kesildik seslere gündüz ve gece, taradık tek tek istasyona inen yorgun yüzleri, ufuktaki lekelere ayarladık dürbünü: Bekledik, kırık, gelmeyeceklerini anladıktan sonra bile. Görkemli geçmedi günler burada: Sıradan, sade, dingin anlar kovaladı sıradan, sade, kekre anları: Yoktu büyük fırtınalar öyle, büyük büyüler kurulup çözülmedi bu yaz: Her zamanki nedensiz hüzünler, çocukların …
Şub 23
Hiçbir merhamet gösterisi insanın içindeki acıyı hafifletmez
Ya annesizler günü? Annelerini erken yaşta kaybetmiş çocukların gövdeleri ise artık o boşluğun ta kendisi olmuştur. Babamı kaybettiğim gün o küçük tercümemle yeryüzündeki boşluğa katkı yapacağımı hiç aklıma getirmemiştim.. O yaşlarda ne boşluğun hangi anlama geldiğini bile biliyordum, ne de yeryüzünün sazları kıran adamlar tarafından oluşturulduğunu. Ölümün şimdilerde hiç şarkı ezberlemeden gösteriye çıkmış bir orkestraya …