En çok yorum alan yazıları
- Bize Kalan Nedir Söyle — 3 yorum
- DEPREMDE GÖRDÜKLERİM — 3 yorum
- Ayrıldığımızda İkimiz — 2 yorum
- Son Hatıra — 2 yorum
- Çamur Etkinliği — 1 yorum
Şub 23
Gökyüzünde akan tek kişilik bir uçak gibiDevletin hava sahasını daraltanBöylece geçtim ölümlerden, altyazılı bir şiirdeKötü bir çeviriyle kendimi aldataraktan Otuzlu yaşlar intihar yaşlarıdırÖmrümüzün gazeli savrulur soluğumdanMusluklar bozuktur, kadınlar şikayetçiBir küçük rakının, üç günlere bölündüğünü hatırlatan Ve şairlerin selaları yükselir meyhanelerdenÇünkü otuzlu yaşlar intihar yaşlarıdır Gitsem, kayıt mı olsam seçmen kütüklerineYoksa avluda uyuklayan köpekle mi helalleşsem… …
Şub 23
Pencereme dolanma ayışığıRüzgarın soluğuyla titreye titreyeAğaçların hatırını sor– Yoksul ve kimsesizdirlerDenizlerin dibinde oynaşıp duranBalıkların sırtlarını ışıtPencereme dolanma ayışığıGözlerimle sokaklara abandığımdaYalnızlığı bulursamÖksüz ve dağınık kitaplarımı bulursamOdalarda, evlerdeHer radyoda yürek tellerini titretenBir türkü bağırırsaPencereme dolanma ayışığıRüzgarda el çırpan nehirleri anımsarımTeninde keklik hoplatan kırlarıDallarında yeni gelinler gibiİstekle kıvrananErikleriEski bir pikapta Theodorakis çalıyorBir gemi açılıyor Pire limanındanÇarpa çarpa dalgalarınaDostluğun …
Şub 23
Ben, aniden çıkanİstanbul rüzgarınainanmıyorum… Kim bilir nerelerdekedilerle koşturupoynamıştır,süzülen martılarıKorkutup kovalamıştırgün boyu… Gecikince aklına esmiş,Aniden uçup gelmişKöşenin başına… Unuttu elbeteRandevumuz olduğunuNefes nefese… Oktay Ercanlı 2005 sayısında yayınlanmıştır.
Şub 23
“İki ay oluyor buluşmayalıBir yüzyılDokuz saniye”*ve denizden de sonsuzKüçük parmağının tırnağıNereye götürüyor böyle beni? Kararıyor kıyıdaki taşlarGözlerinde saklıAkrebi ayrılığınBüyüyen bir ağrıGiriyor aramıza. Kadir Aydemir * Ritsos
Şub 23
Anlatsınlar bize o hikâyeyiOnun başına geleni söylesinlerOndan başka kimse konuşmasın artıkGülüyorSokak karanlıkGece yavaş yavaş bastırıyorUs bırakıyor kendiniBaşka hareketlereDipte diz çökerek taş yığını üstündeElleri bağlıBütün bağışlıyanlarAcılı kalpleriyleHâlâ orada arkadalarGözleri yıldızlıBütün adlar birbirine karışmışKahkahalarla gülmelerKaybolmuş sayılarSonunda kaba rüzgâr onların hepsini dağıttıYapyalnız gidiyordu yankısız karanlıktaBakıyordu göklere duvara yere ve suyaHikâye vicdan acısıHepsi unutulmuştuAynı adam değildi artıkKöşeyi döndüğü zamanPierre …
Şub 23
Bana aynadan bir suret göründübenden baskasıbilmem memleket-i çînden midirya mâçînden mi? Sordum kimsin diyebir kahkaha atıpben çîn padişahının kızıçoktandır âşıkınımdedi. Dedim çıko aynadanhayalimi çalanhayalim olmazsa olmasınyalnızvar olduguna inanmak içinellerim sana dokunsun. Bana çîn padişahının kızıgelememdedi. Ancak bir günhayalin gibi seni debu aynanın içine alıpkaybolacağım. Asaf Hâlet Çelebi
Şub 23
Yüzümü size çeviriyorum, siz misiniz?Elimi suya uzatıyorum, siz misiniz?Siz misiniz, belki de hiç konuşmuyorumBelki de kim diye sorsalar beniGüneşe, çarşıya, kadehe uzatacağım ellerimiBelki de alıp başımı gideceğimBiliyorsunuz ya bir ağrısı vardır gitmeninNereye, ama nereye olursa gitmeninHüzünle karışık bir ağrısı Edip Cansever
Şub 23
hüznümün anahtarlarınıneden istiyorsun benden?hüznüm ki, bülbülün hüznü gibisevinçli bir hüzün…ben böyleyim…elli yıldırçılgınlığımın bir kıyısı yokne de bunalımımın bir sınırı. ben böyleyim…hüznümün otelleri arasında gidip geliyorumdenizler ne kadar çiğnedigök gürültüleri ne kadar da tükürdü beninedentenimin değişmesini istiyorsun?tenimin değişmesiuzak bir ihtimalsesimin değişmesiuzak bir ihtimal… ne kadar çok bana tapanlar sarsa benio kadar hissediyorum kendimiyalnız bir ilah olarak..ne …
Şub 23
yerin üzgünlükle kırışan yüzündeyiz unuttuk ihtiraslı bükülüşünü dudaklarındışına düştük ırmakların: kurak ve ayaz ince çizgiler çektik kentlerle mağaralara:kalbimize iliştirdiğimiz solgun papatya,şimdi sınırsız ölümler kadar beyaz kıta alçalıyor, yükseliyor okyanusbu yepyeni bir veda düşlere, tutkularageçiyor bağbozumu, su sızdırıyor küpparmaklar yetişmiyor güneşe uzanmaya bozuk sesler içinde birkaç zavallı ezgikırılıyor ince çizgi, çitler devriliyor: fırtınasiyah sular ıslatıyor renksiz …
Şub 23
sakin olmayı öğrendim senden duru sulara bakmayı bir ermiş gibi pas tutmuş kapıların ardında kendimle buluşmayı sessiz kalmayı öğrendim sendensevinçlerde ve büyük acılarda yerine ulaşmayan bir mektup gibi kendime dönmeyi soruları cevapsız bırakmayı öğrendim senden bir budala gururuyla dolaşmayı anılarda yeri unutulmuş, hiç umulmayan bir yerde bulunmuş yanlış ağaçlarda bitmiş yapraklar gibi yabancılaşmayı zamanı hissetmemeyi …