Şiir Antolojim

En çok yorum alan yazıları

  1. Bize Kalan Nedir Söyle — 3 yorum
  2. DEPREMDE GÖRDÜKLERİM — 3 yorum
  3. Ayrıldığımızda İkimiz — 2 yorum
  4. Son Hatıra — 2 yorum
  5. Çamur Etkinliği — 1 yorum

Yazarın yazıları

Ben sadece, adam gibi özlemek istiyorum

Ben sadece, adam gibi özlemek istiyorum !                                                                 “Teknolojik sabotajlara kurban gidiyor hasretlerimiz..” Kehanet değil bu.. Eğer, insan aklı ve merakı ,bu kadar hızla …

Devamını oku

Sonra Sen Geldin

Bu, insanın içinde yaşatıp zamanla sevdiği ve kendisine çok acı verse de, neredeyse bedenine bir organ gibi eklediği, hüzün doğuran tüm uzun soluklu duyguları yerle bir eden, kısacık bir hikayedir! Bu hikâye senin için ’Anlamak’ kelimesini sözlüklerden çıkartıp elimle dokunacağım kadar somut hale getirdiğin ve yüreğime yerleştirmeme yardım ettiğin için… ’Anlamak’ ve ’anlaşılmanın’ en güzel …

Devamını oku

Üçüncü Kişi

iVe sonra başka bir hayata başlar kimseye haber vermeden ruhlar.Gün gelir çıplaklığına döner insan, gövdesiyle bir olurkıraç yamacı güzelleştiren harup ağacının.Dalları arasından ışık ışık ışık açılır semalar. Tüm yolların kapanıncaelinde yedi kandil ve yetmiş bin kanatla uçarcasına gelir,Yaradılış anındaki gibi ağzındaki misk kokusuyla Üçüncü Kişi sana nefes verir. Kimsenin göremediğini görür ve havlamaya başlar bir …

Devamını oku

Yael’in Bakışları

Kelebek, ipeksi ses, sevgili… hep uçmak istediğiama kaç kapı açılmalı daha, kaç çeşit ağaç iç-bahçelereseherkuşu ve bakıştan bakışa konan aşk.Onun yüzünden bütün iklimler geçer aynı andageçer eski bulut sinemasından yıldız yıldız ve hüzünince alay, tutku, korkutan endişeler… Ki henüz farkında bakışlarından uçan kuşların henüzona en çok nâr ağacı yakışır ya da müralev kanatlarla gölgelenmiş gözler… …

Devamını oku

Gün Doğarken

Işık daha loş düşüyor dağın şu yanına. Süzülüyor morbulutlardan. Aşağıdaki taş evdoğduğum yer. Geniş kemerlerle birbirisine açılaniki iç oda… Zeytinlik,yanındakine dokunamasın diye uzakça dikilmiş ağaçlar, ne tuhafyamaçta bitiveriyor birden.Büyüyen bir his var şu ıssızlıkta çocukluğumu hatırlatanbir koşma isteği… Uzun uzunduruyorum oysa, dağın loşluğunda koşuyormuş gibikalbim. Galiba derim çocukluğumdurkoşan. Beş hafta var geleli ilk konuşurum kendimi …

Devamını oku

Küçük-Öpücük

Her şey şiir olmalı. Ölürsün! Aşk olmalı, oynamazsın yoksa.Ve ölüm kadar kuvvetli olmalı hayat. Tek bir şey sankişiir ile aşk… Tekleşmelisin her şeyle.Varoluşun boşluğunda sallanır bir sarkaç,kâh dağın dorukları, kâh denizin dalgalarıyla çarpışarak. Soluğunu tutma gücün tükendikçe sudan çıkmalısın oysabir nefes alıp yeniden dalmak için aynı oyuna.İyi de hayat-öpücüğünü sana vermek zorunda değil kimse.Ateş ile …

Devamını oku

İstanbul’u Benim İçin Öp Anne!

Ben böyle Deniz görmedim Ay ışığısana söyledim aykırı izlenimlerimiyosun ve tuz kokuları içindekendini sığınaklara çekiyordu sularyüzünde bütün annelerin yansıması, kuğularderin şarkılar söylüyordu ince seher içinde. Ben böyle Aşk görmedim Sevgilibuharlı trenler, anıları alıp götürendöndüğünde sonsuzluk kırlarından, kar ovalarındansanki Ararat’ı da taşıyordu kentebozuk bir çığlıkla süzülürken camlardanbir kadını en güzel o çığlık söylerdi keder içinde. Ben …

Devamını oku

Anış

Her dakikasını ayrı hatırlarımErenköy’de geçen zamanımınRüyama girer bir aradaİstanbul bahar ve Türkân’ım Bir odamız vardı etrafı sarmaşıkBostanlara bakan penceremizO güller kadar tazeBen ona deli gibi âşık Bir yastıkta dinlenir başlarımızSaçlarım saçlarına karışırdıO güzel bir kızdı ince alımlıNe giyse yaraşırdı Yeter ki gönüller şen olsunŞarkılar söylerdik yoldaHep karşıma otururdu ellerini tutardımAkşam üstü eve dönerken paraşolda Ağaçlar …

Devamını oku

Bir Gün İstanbul’da

Günlerden bir gün İstanbul’daSabah oldu eşya ışıdıBahçedeki horoz öttüHorozun öttüğünü duyuncaTürkü tutturduBir çiçek keyfine göre… İşler bu yola döküldü mü,İnsanoğlu durmazYatağımdan kalktımKahvaltı ettimGeceden kalma ne varsaCeketimi giydiğim gibiSokağa çıktım Bir rüzgar esti hafiftenSonra durduYağmur çiseliyecek gibi olduBir tramvaya atladımDoğru parka gittimSıranın birinin üstüneUzandımGökyüzünü seyrettim Gökyüzü de bir türkü söylediGökyüzünün türküsü deHorozunkine, çiçeğinkine uygunduÖylesine maviydi gökyüzüÖylesine …

Devamını oku

Bu Bir İstanbul Şarkısı ‘Vasiyet Sokağı’nda Yazılmıştır!

Bahçelerin ormandan kopartıldı çoktanyırtıldı boydan boya sana dokunamadığım bu şehir bir avuç masaldı belki, her okuyuşunda uykuya daldığım sesin, kolları bağlı gölgeler dolaşıyor sokaklarında kırık dökük eski zaman heykelleri gibisin artık! Kıskanırken yıldızlarını ay, gecelerden birindeseni kır saçlı bir vapura bırakırken aşkımı itiraf edemedim ama çekip gideceğim bir Üsküdar gecesiydin gözlerim kadar yorgun! İstanbul, en …

Devamını oku