En çok yorum alan yazıları
- Bize Kalan Nedir Söyle — 3 yorum
- DEPREMDE GÖRDÜKLERİM — 3 yorum
- Ayrıldığımızda İkimiz — 2 yorum
- Son Hatıra — 2 yorum
- Çamur Etkinliği — 1 yorum
Şub 23
kalbinle giriştiğin bir haksız mücadele bukendi yüzüne attığın pençedir aşkın mührütut ki yaralısın, iyileşmeyecek kadar, çaresizuzaktaki kar tanelerine tutunmak için yarışır mı serçelerözlemenin imkansızlık olduğunu bile bile durmadan meşgul çalan bir telefonun ucundasınbileklerin yanlış ibreye ayarlı: tam 12′den vuruldun!hedef tahtasının bile ‘artık yeter’ dediği andırkursağında suskunluk, senin o soylu suskunluğun,kimbilir hangi kayıp haritayı çıldırtır… çarpışmayan …
Şub 23
Uzun, karanlık bir çığlığın da ardına düşebilir insan,Titrek, eğri büğrü bir yazının çağrısına da uyar.Bırakıp her şeyi döner –Aşk bir buluşmadır çünkü,Her zaman gecikmiş bir buluşma. Bitmeyen bir kavuşmadır da aşk –Araya her zaman bir şeyler girer:Bazen kendi sevincinin kanat gölgesi,Bazen nabzın hızı, yüreğin titreyişi,Tüylerin telaşıyla besleniyor gibidir –Araya her zaman bir şeyler girer:Çalışma saatleri, …
Şub 23
‘müzik gökyüzünü oyar’Baudelaire prolog: bir garip uzaylıdır ibrahim, ne bulgaristan’da doğmuş ne rusya’da yaşamış ne de türkiyeli olabilmiştir. ozon delindiği için filan değil müzik gökyüzünü oymuştur da ondan düşmüştür buralara. sen de ibrahim sen de bir yanlış notasın dolaşıp durma artık, 45’lik yüreğinle seyyar bir antikacı dükkânı gibi kayıp şarkılar arasında. sen woodstock değilsin ibrahim …
Şub 23
kalkıp bir ağacı suluyoruz ellerinleyağmura bakıyoruz hep yağıyorpirinçhan’da bir gramofon-beni kör kuyularda…ellerin öylece duruyor masadakuyum ustası ellerinbir şunu unutmuyorumgülerdin, şenlenirdi bahçelerim ben alıp ellerini uzaklara gideyimardım sıra kambur cüceçevirsin çemberinialıp gideyim ellerini… ellerinintenimdeki gül dövmesini kaç kış uyudum unuttumkarlar nasıl erirdi soğuk göllerdepaslı dilim ağulu dilim kekemeçamaşır günleri kapı önleri sevişmemesaatleri evlerin, bir peygamber çiçeğiağızda …
Şub 23
yine telaşlı kelimelerle başın dertteah güzel çocuk uslanmadı yüreğinya geçmişinde takılı kaldınya da unuttun büsbütün aynaları boşver birazçevren senden akanlarla dolubiraz kendinden kendine bak ah güzel çocuk özledim de senisevmelerin hala korku dolu muhala içindeki deli kadın yaşıyor muhala çocuk utanmalarında yasattığın coşkun duruyor mu ah güzel çocuk konuşmayalı çok oldu seninlehala susuyor musunhala seni …
Şub 23
trenim öldüakşamdan kalma bir yabancıyımartık beni bu çağdan topla kalbimkimsenin beklediği devrim değilim,ne sevebildim yerimine dirlik yapabildim, kolay bitmedi gecenşarkısını yitirmiş çingene bir çocuklaağır yaralı iki bacak gibi yanyanasabaha kadar devrildim,bir göç imgesine saklanıp kaldı ayaklarımah yollar, görmediler ki beni gidebileyim. geceleri altını ıslatan bir bulut muydu o çocukkaç damla yağmur yedim de böyle şişmanladımki …
Şub 23
I. Her şeyi süpürebilirsin; Sonbaharı süpüremezsin. Sen her şeyi süpürebilirsin; Sonbaharı süpüremezsin. Yalnızsa Sürekli bir sonbaharı Süpürür hep. Düşünemezsin. II. Yanar Sobasında Yalnızın Üşüyen Bakışları. Lambasında Karanlığa donuk Bir ışık Titrer Sönük-sönük. Penceresi Dışına kapanmıştır, Kapısı İçine örtük. III. Yalnız Bin yıl yasar Kendini Bir anada. IV. Yalnızn Nesi var, nesi yoksa Tümü birdenbiredir. V. …
Şub 23
Bonsai; ağaçları özel saksılarda, özel tekniklerle budayarak, şekillendirerek ve bodurlaştırarak büyüterek estetik bir görüntü kazandırma sanatıdır. (Bon : tepsi, tabak; sai : bitki). Ama ben, bitki değilim.. Beni budama, bana şekil vermeye çalışma..Hoşlanmadığın, budamaya çalıştığın o dallarla bir bütünüm ben..O dallar, benim geçmişim, bugünüm..O dallar, benim kıyafetim, arkadaşlarım..O dallar, benim gülüşüm, konuşmalarım , yürüyüşüm..Sen, o …
Şub 23
Bembeyaz bir buz çölün ortasında duruyorum.Karların beyazlığı aydınlatıyor gökyüzünü…Gökyüzü ile yeryüzünün birleştiği yerde,ufukta birden yüzünün fotoğrafı doğuyorgüneş misali…Yüzünü alıparkası kuşlu bir aynanıniçine koyuyorve fotoğrafına bakarakyalnızlığımı konuşuyorum. Refik Durbaş
Şub 23
İspinoz beslerdi babamAhşap kafesinde yalnızlığınİçinde beslerdiGidebilme isteğini Bilmezdi annem saçlarımı örerkenElleri yoksa bileSabah akşamSabah akşamNeden ispinoz beslerdi babam Daha iyi diyorum buOnun seyyad olmasından Kimbilir, çerçevesi olmasaSöküp atacaktı belki deSokağa bakan camlarıKaçabilme korkusundan Anladım bir günNe ispinozduNe yalnızlığı ahşabınDüşüp kırılan kalbiydi babamınŞıpŞıpÜstümüze damlayan Atıyorum bak havayaKimin önüne düşerseKafası kopmuş ispinozOdur yaşamda kazanan Sazlığını özleyen ney …