Ders alınmıştı aşk konusunda,On bin kitabın yardımıyla,Çok az değişebilen jestlerinDeneyimiyle öğrenilmişti. Açılmıştı aşkın sırlarıAma ilk kez buradaLavlar aktığında aşağıVe soluğu yaladığında biziDağın eteklerinde,Sonunda tükenen kraterBu kapalı bedenlerinAnahtarını verdiğinde. Girdik ilence uğramış odalaraVe karanlığıParmak uçlarımızla aydınlattık. Ingeborg Bachmann
Şubat 2021 archive
Şub 23
Bir Adın Kalmalı
Bir adın kalmalı geriyeBütün kırılmış şeylerin nihayetindeAynaların ardında sırYalnızlığın peşinde kuvvetEvet nihayetBir adın kalmalı geriye…Bir de o kahreden gurbet Sen say kiBen hiç ağlamadımHiç ateşe tutmadım yüreğimiGeceleri, koynuma almadım ihanetiVe say kiBütün şiirler gözleriniBütün şarkılar saçlarını söylemediHele nihaventHele buselik hiç geçmedi fikrimdenVe hiç gitmediBir topak kan gibi adınİçimin nehirlerinden Evet yangınEvet, salaş yalvarmanın korkusunda …
Şub 23
Mavi Maviydi Gökyüzü
Mavi maviydi gökyüzüBulutlar beyaz, beyazdıBoşluğu ve üzüntüsüİçinde ne garip yazdı… Garip, güzel, sonra mahzunIşıkla yağmur beraber,Bir türkü ki gamlı, uzun,Ve sen gülünce açan güller, Beyaz beyazdı bulutlar,Gölgeler buğulu, derin;Ah o hiç dinmeyen rüzgârVe uykusu çiçeklerin. Mor aydınlıkta bir çınarVeya kestane dibinde;Mahmur süzülen bakışlarİkindi saatlerinde… Birden gülümseyen yüzünSabahların aynasındaVe beni çıldırtan hüzünİki bakış arasında. Kim bilir …
Şub 23
İkinin Şiiri
Bugün iki kez yağdı yağmur;iki kez eskidim sanki. İki ömrü kol kola yaşadım ben;biri nergis bahçesi, diğeri mahşer yeri. Hep iki şömine yandı yüreğimde;birinde ateşti, diğerinde kül. Ve iki kez âşık oldum;bundandır iki kez ölmüşlüğüm. Sonra bir serüvende ikiye böldüm ömrümü;şimdi sömestrdeyim. İlk iki kitabımdan sonra sıtmaya tutuldu coşkum;daha depremlerleyim. Ve iki kere iki,kitabımda benim, …
Şub 23
Aşkın Bilançosu
IGidersin; yağmurlarda kırık kalır mızrabım.Gidersin; ardından dilsiz bir ihanet gider.Gidersin, her şey gider.Gidersin, kalbimde bir tabur ayaklanır,İlgilenmez ordular, hükümetler… Gidersin; işte rezil bir an’dır bu.Yazdıkça silinen sözcükler gibidir hayat.Gidersin; bir hazin dramdır bu! /Kanmadım aynalara sana kandığım kadar,İçimde bir boşluk sana yandığım kadar…/ IIBugün hasretin kırlarında dolaştım;Senin adınla,Aşkın adıylaSavrulup aktım o ırmaklardan. Irmakları çöllerle,Çölleri denizlerle,Denizleri …
Şub 23
Ey Hayat
Yaşam bir ıstaka;gelir vurur ömrünün coşkusuna.Hani tutulur dilin,konuşamazsın… Tırmandıkça yücelir dağlar.Sen mağlupsun sen ıssızve kalbinde kuşların gömütlüğü;tutunamazsın! Eloğlu sevdalardan dem tutar,aşk büyütür yıldızlardan;senin ise düşlerin yasak,dokunamazsın. Birini sevmişsindir geçen yıllarda.Açık bir yara gibidir hâlâ.Hâlâ ne çok özlersin onu,ağlayamazsın… Yolunda köprüler çürür.Sesin, sessizlik sanki bir uğultuda.Savurur hayat kül eyler seni,doğrulamazsın… Yapayalnız bir ünlemsindünyayı ıslatan şu yağmurlarda.Her …
Şub 23
Yaşım İlerledikçe
Yaşım ilerledikçe daha çok anlıyorumNe büyük nimet olduğunu ah ey güzel günBoş yere üzülmekte mana yok, anlıyorumKadrini bilmek lazım artık her açan gülünŞükretmek türküsüne daldaki her bülbülünYanmak da olsa artık aşk ile yaşıyorum. Cahit Sıtkı Tarancı
Şub 23
Ölüm Risalesi
Damla damla oluşuyor hayat Ölüm kımıl kımıl Duymak kolay Anlatmak değil Her an Farkındayım Az az öldüğümün Bilincindeyim doğan ayın Eriyen karın akan suyun Ve usul usul tükenen zamanın Tekrarlayıp duruyor saat Vakit te mahluktur Vakit te mahluktur İşliyor kalbim Eskiyor saçlarım Ve gözlerimin en ince hücreleri Okuyorum hayatı Toprağın üstünden çok Altındakilerle var …
Şub 23
Eskisi Kadar Özlemiyorum Seni
Eskisi kadar özlemiyorum seni,Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.Biraz yorgunum..Biraz kırgın..Biraz da kirletti sensizlik beni !Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama“İyiyimler” yamaladım dilime.Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..Gel diye beklemiyorum artık,Hatta istemiyorum gelmeni..Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.Arasıra geliyorsun …
Şub 23
Çiçeksiz Koku
Şiirden bir gölge çıktı.Penceredeki çiçeğe su verdi. Memesini çıkarıp Çocuğunu emzirdi. Sonra da şiire döndü. Ardından beyaz bir kadın çıktı. Bodruma çöpleri atıverdi. Evi havalandırdı. Sonra da şiire sığındı. Enes KİŞEVİÇ