I âvâz sokakları gönendirmek için gezinen yüzüm şimdi pasartık kesif kokularla anılıyor adım ve cismimher kötülüğe varım artık: annem beni görmüyorçünkü anneler bir gün icâzet verir her cocuğa:git ve gözlerin güz olmadan başkalarını öv artık. eski bir sevgilinin hatırasını örter gibikapandı ardımdan yedi kibir bir karar üstüneyüz sürdüm yolların sonsuz âvâzına, yürüdümmelekler bakmasın diye uyurken …
Şubat 2021 archive
Şub 23
İntihâr
Kim demiş kim nâ-revâdır intihârHastaya en son devâdır intihâr Kâkülünden bahs uzundur, kıl sükûtBir müselsel mâcerâdır intihâr Biz esaret ‘âleminde mihverizDevrimizde muktezâdır intihâr Nâ-ümidîz hâl ü istikbâldenFikrimizde dâ’imâdır intihâr Biz ki İslâmız sabûruz kim umarBizden olmak hîç sâdır intihâr * Nâdimim geldiğime çâre ne lâkin ÂsafAtılan ok geri dönmez diyerek kıl zârı * Bir dâm-ı …
Şub 23
Ölüm belki, bir Fâil-i Hakîm-i Rahîm tarafından bir terhistir, bir tebdil-i mekândır.
Sizlere müjde! Mevt idam değil, hiçlik değil, fenâ değil, inkıraz değil, sönmek değil, firak-ı ebedî değil, adem değil, tesadüf değil, fâilsiz bir in’idam değil. Belki, bir Fâil-i Hakîm-i Rahîm tarafından bir terhistir, bir tebdil-i mekândır. Saadet-i ebediye tarafına, vatan-ı aslîlerine bir sevkiyattır. Yüzde doksan dokuz ahbabın mecmaı olan âlem-i berzaha bir visal kapısıdır. Said-i NursiMektubat
Şub 23
Düello
parçalanmış bir aynadanakışları esmer bir yüzyansısını görüyorumperçemleri akdenizlibakışları simli sündüsparçalanmış bir aynada. ah! benim bu deliliğimıssız bir ada arıyoryanaşıp çıkınca, şaşkındolaşmış çok önceleriyabanıl ayak izleriah! yazık orda binlerce. titrek bir mum ışığındayeniden sarsak yüreğimasla anmayacak aşkıbir kez daha yapmayacakyine çarpıp kayalarasu almakta, su almaktabatmaktadır köhne kalyonyıldızları sönmüş gece. bir yaz günü oldu bunlargri yağmurlar yağıyorduçekildi …
Şub 23
Ondokuzuncu Asır
1.Erişti evc-i kemâlâta nûr-ı idrâkâtYetişti rütbe-i imkâna kısm-ı mümteniât 2.Besâit oldu mürekkeb, mürekkeb oldu basitBedâhet oldu tecârible hayli meçhûlât 3.Mecâz oldu hakîkat, hakîkat oldu mecâzYıkıldı belki esâsından eski mâlûmât 4.Mebâhis-i felek ü arz ü hikmet ü kimyâDeğil vesâvis-i ezhân ü vehm ü temsilât 5.Mesâil-i nazarîye tecârib oldu senedErişti hadd-i yakîne fusûl-i zanniyyât 6.Ukul-i zâhire sâid …
Şub 23
Nazir Akalın Diye Hüzne Künye Düştüler
Çekilmez adamdı Nazir. Zehirli bir dille konuşurdu insanla ve eşyayla. Beni, ısrarla kendisinden soğutmaya, uzaklaştırmaya çalıştı, kendi yalnızlığına daha erken gömülmek için belki de. Ben de uzaklaştırdım mı kendimden diye kuşkulandım şimdi. 2002’ydi galiba, bir anda doğal halimle, “Hiçbir dizen çarpmadı beni, beni titretecek bir şiirin olmadı gitti,” dedim. Yürüyordu, durdu. Bir acı dalgası geçti …
Şub 23
Şairin Ölümü
Hüzün içinde yürüyen dört insan omzununAnlamaz birçokları sonsuz güzelliğindenSözcükler çıkagelir umulmadık bir vecdleDönülmez serüvenlerin gülünden dikeninden Yüzü kanlı kız çocuklarının göz uçlarındanSıyrılır da anlamı dört insan omzununDönülmez serüvenlerin sevincinden hüznündenBeslenir alevleri bu delişmen uykunun. Nazir Akalın
Şub 23
Gözlerime Yağmur Yağıyor Anne
insanlar zamanı boğuyorlarkelimeler tükendiğindeşehirleri rehin alıyor göklergözlerim öksüzleşiyor anne sahipsizliği dolanıyor dilimeo eski çıkmaz sokakların/kapı önlerindesevince doyamayanların korkunç bir ihanete uğruyor evlerbir körelme giriyorbeynimin en izbe yerlerinegözlerim hüzne kesiyor anne bir yüzü valeye yorumlananbir yüzüne yürekkızı konulanbir madalyon adınagözlerin yağmalanıyor anne bir ulusal savaşta döktüğüm kanen son tükenişime rölansinsanlar süreğenliğimi yerle bil ettilergözlerime yağmur yağıyor …
Şub 23
Bir Şair Ölünce
Bir şair ölünce yıkılır gökler,Düşer hayâllerin ipek kanadı.Bir şair ölünce yanar büyükler,Göklere yükselir çocuk feryâdı. Bir şair ölünce öksüzdür artık:Çiçekler, ağaçlar, çocuklar, kuşlar.Bir şair ölünce bin gönül yıkık,Geçit vermez olur küçük yokuşlar. Bir şair ölünce göklerden onaKucaklar dolusu rahmet yağacak.Bir şair ölünce, ey toprak anaGözleri mezara, nasıl sığacak? Bir şair ölünce… Ölünce mi âh!Kaç yürek …
Şub 23
Yakışıklı Ütopya
Uyuştu baştanbaşa dokunduğun eşyalarKalbimi gözlerinde cehenneme uzattımYerlerini şaşırdı gökyüzünde bulutlarVe bir tufan içinde son uykuya uyandım Bahçem tarumar oldu ıslandı zambaklarımBir serabın ucundan tuttu diye aşklarımYaşlı gözlerle aktım içimdeki kahıraGüneşi öpmeliydim kararmadan ufuklar Yakışıklı bir tabut kesti yollarımıSardık içine koydum yirmi beşlik yaşımıNe yapsam sana doğru koşan ayaklarımı,Artık yakalayamam bak koynumda kement var Nazir Akalın