Hayat hikayem mi?Tarlaların kıyısındaki gelincikler. Süreyya Berfe sandınız ki haz içindeydimşiirlerle, kitaplarla, dergilerle esriktasasız yaşayıp gidiyordum;dağ eteğinde mavi çiçekli hayıtlarınuzun saplı gelinciklerin donattığıyaz ırmağı kıyılarında yalıncak!Ahmet Uysal Bir sap gelincik iki taş arasındaBulmuş da boyunu uzatan hızı,Sallanır durur çiçeğiyle rüzgarda;Bütün gelinciklerden daha kırmızı… Metin Altıok Senin resmini yaparkenParlak kırmızıyla lacivertiBirbirine karıştırıyorum.Söyle bana ey gelincikToprakta ne …
Şubat 2021 archive
Şub 23
Yukarda
Uzak bir göğün altındaydı deniz,Suskunluğun adak testisi,Kocaman deniz suların altında.Dipte maviliklerin oynaştığı,Küçük bir balığın kanadı gibi yalnız,Umutsuzluğun bir anlamı kalmadığı,Kumlara gömülmüş ya da kayaya takılmışÇapanın, gemisini bekleyen çapanınAltında, toprak başlar ya, sonra daMaden, az önce çökmüş madenin altında,Lamba söndükten sonra yıkılmış tavanınVe duvarı tutan kalasın altındaTek başınaydı işçi, karanlıkYok etmiş gözlerini amaKendindeydi daha ufak bir …
Şub 23
On Altı Ton
Bazı insanlar der ki insan çamurdan yapılmıştırZavallı adamcağız kas ve kandan yapılmıştırKas ve kan ve deri ve kemiklerZayıf bir zihin ve kuvvetli bir sırtOn altı ton yüklersin, eline ne geçerDaha da yaşlanıp daha da borca batarsınAziz Peter beni çağırma çünkü gidememRuhum şirkete zimmetliGüneşin ışıldamadığı bir sabah doğdumKüreğimi alıp madene doğru yürüdüm9 numara kömürden on altı …
Şub 23
Çaylar Kuyusu
Ana, kardeş çocuk bıraktılar geldiler, Yeryüzünden yüz kırk metre aşağıya indilerBir uğultu duyuluyor, neyleyim neyliÇıkamadılar tam kırk sekiz kişi idiler…. Yüzbeş işçi indi yeraltına bir postadaKırksekizi kaldı yeraltında bir postadaİncir Harmanı bölümünde Çaylar KuyusuAğır olur kara gözlü kömürlerin uykusuÇeker kucağına Ereğli’den, Devrek’tenNice uykusuz garipleri bir anda uyuturÇaylar Kuyusu derler bir derin kuyudur. Ceyhun Atuf Kansu
Şub 23
Bu Şiir Kömür Kokar
öyle insanlar gördüm ki ölüm peşlerine düşmeye korkardı kılları uzamış hayvanların yanı sıra ya kuyulara iniyorlar ya kuyulardan çıkıyorlardı kazmaları kürekleri lambalarıyla ya insanlar gibi toprağın üstünde ya köstebekler gibi toprağın altındaydılar bir düdük sesinde bütün şehir ayaktaydı dağlara tepelere doğru bir ayaklanmadır başlıyorduikinci düdüğe kadar bütün şehirde tıs yoktu uyudum uyandım hep aynı seslerdi …
Şub 23
Toptan ölür madenciler
Madenciliğin başka işkollarından farkı, sadece günışığından yoksunluğu değildir. Kömür madeni deyince çoğu zaman akla tek renk gelir. Oysa madenciliğin istatistikleri bile öbür işkollarınınkilerden daha renklidir.Meselâ, başka istatistikler, yıllar, üretim miktarı, ihracat, işçi başına üretim, maliyet şu bu diye giderken, madencilik istatistiklerinde şöyle ilginç kalemler göze çarpar: milyon tona düşen ölüm adedi, yıllara göre ölümlerdeki artış-azalış, …
Şub 23
Ört ki ölem!
Yüzünü dökme küçük kız Soma Mezarlığı’nda yürüyoruz. Ağaçların altında Soma’nın yakın tarihi yatıyor. Aile mezarlıkları, bir şehit mezarlığı, tanımadığımız ve tanımayacağımız bir kadının mezarlığı, hepsi bir arada… Düzenli, temiz, huzur dolu. Derken mezarlığın en uç köşesine geliyoruz. Burası normal şartlarda boş bırakılmış bir alan şimdi ise yan yana onlarca mezar kazılmış. Burası artık Soma Şehit …
Şub 23
Son Hatıra
Adını ellerimle çizdim altın kumlara,Küçülen gözlerimde kurudu son damla yaş;Kumsal, deniz, sal, rüzgâr senden en son hatıraSolan ruhumda sana bembeyaz bir soğuk taş!… İşte, rüzgâr esiyor, dalgalar coştu yine,Kumlara işlediğim hayalin de kayboldu,Hicranınla yanarken ben derinden derine,Karşında, solan yüzüm gibi, güneş de soldu… Dalgalar, sürükleyin beni de enginlere,Kumların arasında ben de bir parça taşım…“Ayrılmayız beraber …
Şub 23
Gel Bahar
Ben mi çıldırmışım, sen mî delirdin?Yalvaran sesimden bu kaçış neye?Git dediğim zaman koşar gelirdin, Gel şimdi de inan bu efsaneye! Şimdi günler birer peymanedir gel! Yıllardır kaybettim o tatlı sesi, Bir türlü içimde ötmez o bülbül, Bir ömre bedeldi bir tek nağmesi, Hem ötmez, hem içten gitmez o bülbülKalbim sükûtuna kâşane oldu.………… Hasret dedikleri zorlu …
Şub 23
Türk Edebiyatı’nın açmamış çiçeği; Şükûfe Nihal
SuKalbinden kalbime akan bir sestiAkşam gölgesinde çağlayan o su…Sesini en tatlı yerinde kestiBizi sonsuzluğa bağlayan o su.O su, bir sır gibi mırıldanırdı;Göğsünde bir sarı ay yıkanırdı;Bizi Leylâ ile Mecnun sanırdıGamlı yolumuzda ağlayan o su…Sessiz ruhumuzu o bestelerdi,Bize “Unutalım dünyayı” derdi…Bir aldı sonunda verdi bin derdi,Bizi bizden fazla anlayan o su.Şimdi ne akşam var, ne ses …