Ölümümden Söz Ettim

Başka bir baharın gürültüsü
Haftalar ötesinden
                            duyuldukça,
Gitmekte olan
                       eski kara
Ölümümden
                  söz ettim.

Kafile ulaşıp yükünü çözdükçe
Ve her yerde
                   ovada
Kiraz ağaçlarından
               misk kokulu ateşler yaktıkça
Bahçenin mangalına
Ölümümden
                söz ettim.

*

Tozlu ve yorgun
Uzak yolundan
                      yaşlı yaz
                            çıkıp gelince
Duvarın gölgesinde
Ağırca oturup yaslandı
Ve çocuklar
             sevinerek
                         çevresini sardılar
Eski âdet uyarınca
Eski heybenin
Düğümünü çözmesi
Ve ceplerini ve eteklerini hep
    kırmızı elma
                   ve taze cevizle doldurmak için.

Sonra
Ben kendi ölümümü bir sır kıldım
Ve onu sırrıma ortak;
Ve ona
Ölümümden
            söz ettim.

Her evin bahar uykusunu
Ustaca birbirinden ayıran
Sarmaşığa,

Ve susuzluğa
Her küçük şelâlenin
Onunla bir başka bezendiği yangıya
Ölümümden
             söz ettim.

*

Hazan vaktinde
                  ondan
Kuyuya
       söz ettim,
Ve ölümsüz söyleşmelerinde
                            sese yer olmayan
Göletin küçük balıklarına,
Ormanı yağmalayan
Ve yaşlı bal satıcısını
Kendi dönüşünü bekliyor sanan
Altın bal arısına.

Ve ondan kuru yaprağa söz ettim
Kuru elleri
           umutsuzca
                      tutacak dal arayan yaprağa
Acımasızca bomboş olan
Ortamda.

*

Bir başka kışın hışırtısı
Yakın haftaların ötesinden
                           duyuldukça
Samur ve kumru
Sersemleyerek
                ininden yuvasından
                                   başlarını uzattıkça,
Bahçenin son kelebeğine
Ölümümden
            söz ettim.

*

Ben kendi ölümümü
Mevsimlere açtım
               ve geçen mevsime;
Ben kendi ölümümü
Karlara açtım
               ve tutan kara;

Kuşlara ve
Karda bir yem tanesi arayan
Her kuşa.

Gölete ve
Suskunluk balıklarına.

*

Ben kendi ölümümü bir duvara açtım
Sesimi
      bana
          geri vermeyen duvara
Çünkü kendi ölümümü
Benim de kendimden gizlemem gerekiyordu.

2 Behmen 1343
(21 Ocak 1964)

Ahmed Şâmlu
Çeviri: Hicabi Kırlangıç

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.