Tag: Şükrü Erbaş

Ağaran Bir Suyum

Nerden mi anlıyorum yaşlandığımıKadınlar gittikçe daha güzel Güneş daha hızlı adımlıyor gökyüzünüSular daha soğuk rüzgâr daha serin Eskiden her konuda konuşurdum istekleBir geniş gülümsemeyle dinliyorum şimdi Büyük yapılar ışıklı çarşılar bittiAra sokaklara salaş kahvelere gidiyorum Kurtulmak için çırpındığım çocukluğuYeniden öğreniyorum çocuklardan şaşarak Bütün sesler çın çın bir yalnızlık oluyorİçimden geçenleri söyledim sanıyorum Birisi bir şarkı …

Devamını oku

Yenilgi

  Bir kadın iki çocuklaÇiviliyim odalaraSöylesem de söylemesem de bu böyle Çıksam çıksamZincirim kadar özgürlüğümYaşamak hep ötelerde Dili kopmuş bir hayal çanı yüreğimSesini yalnız benim duyduğumVurur durur çığlık çığlık içimde Dönüşü olmayan biricik şeymiş zamanYaşamak meğer ne büyük bir kazançmışKavradım acılar içinde kaybede kaybede Şimdi hangi güzelliğe dönsem yüzümüTomurcuklara yakışmayan bir akşam güneşiParçalar kendini karşı …

Devamını oku

Kocaman Bir Çocuğu Öpüyorsun

Sen bende neleri öpüyorsun bir bilsen Herkesin perde perde çekildiği bir akşam Siyah bir su gibi yollara akan yalnızlığı öpüyorsun Ağzında eriklerin aceleci tadı Elleri bulut, gözleri ot bürümüş ekin tarlası Bir çocuğun düşlerine inen tokadı öpüyorsun. Yağmur her zaman gökkuşağını getirmiyor Aralık kapılarda bekleyişin çarpıntısı Bir kadının eksildikçe ömrüme eklenen Uzun gecelerini, solgun gövdesini …

Devamını oku

Ömür Hanım’la Güz Konuşmaları

  …Ve güz geldi Ömür hanım. Dünya aydınlık sabahlarını yitiriyor usul usul. İnsanın içini karartan bulutların seferi var göğün maviliğinde. Yağmur ha yağdı ha yağacak. İncecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin. Hüznün bütün koşulları hazır. Nedenini bilmediğim bir keder akıyor damarlarımdan. Kalbimin üstünde binlerce bıçak ağzı… ve yüzüm ömrümün atlası; düzlükleri bunaltı, yükseklikleri korku, …

Devamını oku

Zaman buldukça uğra

Anlıyor musun…Zaman buldukça uğra Tek neşem bu benim Beklemek ve bulmakla yaşadığım Dili tutulmuş bu şaşkın sevinç. Eşyalar geri çekiliyor sen gelince Bir ayrıntı gibi içinde kaybolduğum Sığ ilişkileri günlerin Geri çekiliyor, dudaklarıma kadar Yükselen sıkıntı suları Tutunup kirpiklerinin ışığına Mavi bir kıyıya çıkıyorum Kurtuluyorum boğulmaktan. Aldığım soluğu duyuyorum, varlığımı Dünyanın benim için de var …

Devamını oku

Çocukların uçurtmalarına benziyorsun

Çocukların uçurtmalarına benziyorsunBiliyor musun…Rüzgârı hiç dinmeyen bir mavilikteGüneşli sular gibi gülümsüyor yüzün.Ve ben çok aşağılardaKatı ülkesinde toprağınTutulmuş heyecanınaTitreyerek izliyorum süzülüşünü… Bir hazin hızla uzaklaşıyor her şey . . . Şükrü Erbaş

Sığ Sularda

Siz hiç duyarsız insanlaraŞiirler sundunuz mu? Bir kıraçta kuru dala‘Belki’ sularını salıp,Yeşerir de al yemişlerVerir diye umdunuz mu? Ardı sırsız aynalaraYalnızlığı silmek için,Bakıp bakıp karşınızdaKaranlığı buldunuz mu? Aykırı isteklerdeSeslerin, sessizliğiSilip süpürdüğüOdalarda oldunuz mu? Siz hiç sığ sulardaBoğuldunuz mu? Şükrü Erbaş

Yüzü Yağmura Gömülü Düşüm

Duruşun bir ayrılık resmi çiziyorAkşamın incelen sularınaSusuşun yıkıyor beni en zayıf yerimdenBilmez miyim içindeki kederiYüzü yağmura gömülü düşümBöyle buğulu camlarda dalgınGözlerin iklimini yitirmiş iki bulutBulanıp durur bir uzak rüzgarlaAykırı mevsimler içindeSaçların saklar omuzlarındaki yükü Dönsen ve öpsem incitmedenAlının gücenik ülkesiniBenim ömrümsün sen, onurum, geleceğimGitmek hangi acıyı onarır kiBilmez misin çare değil üzüntü Şükrü Erbaş

Çekilme

Çocuğum benim, dalsızım, kanatsız hayal rüzgârımİnce içlenmelerle kıvrıla kıvrılaTenimde düğümlenen duygu çıkmazım.Öpmesi gibi büyük suların engin kıyıları titreyerekTutkular köpükler içindeİncitmeden tek bir kum taneni sürüklemedenÇekileyim ömrünün ak örtüsü üzerindenUsulcacık, saygılıDerin kuyularına büyük yalnızlığınİzler bırakarak geride yürek çarpıntılarındanİyimser, kederliBir özge zaman arması gibiAndıkça sevgiyleYalnızca sevgiyle ışıklanan… Yanlış kıyılarda çırpınıyor bu yaşlı denizBu ağır suyu bu ince …

Devamını oku

Ben Şiir Yazmazsam

                    Gece, yalnızlığımıza çekilen gök-perdeyse                                             şiir içerdeki aydınlığımızdır. Ben şiir yazmazsamYitirir dilini içimdeki çocuk,Dünya bir mahzun olur.Çıkarır giysilerini sözün tenindenİmge denilen o esrarlı konuk,Nesneler kendince …

Devamını oku