İdris Mahfi Erenler

biliyordum; âteşîn bir suya daldırıp mumdan kürekleri
eridik tel tel hüzne ve gama
kavuşturur gibi tavrımızı mürted
bir kalemle açtık ve tükettik o yolu...

ne kötü; o kadar da kalabalığız
cürümler, kabahatler arasında, yılgın
duruyoruz kupkuru dal gibi
ağlamaksızın...