Anlamıştım mevsimlerin değişeceğini seni o sabah sesinden öptüğümde!.. Yağmur bulutları geziyordu üstümüzde; aşk burcundayız aylardan ilkyaz kapısı,...
Son birkaç yıldır içimdeki fırtına dindi, kıpırdamıyor gözlerindeki yeşil seninse; Ankara yağmurlarla geçiştiriyor kışlarını!.. Çoktan ayrılığı duyumsadı anlayacağın...
Eski günlerin yasını tutuyor kadavram, oysa kendi halinde bir ömrü seçmiştim; sevmek buysa belki kendimi özledim ben sessiz ve yakınmasız yorgunluklarda!...
Günün dağlardan inme vakti geldiğinde mevsim güz, bulutlar yağmur kokardı, sözcükler sevinçten uçardı adın geçince. Eskiden insan varsa aşk da vardı, şimdi...
Aşklar öyküleriyle güzeldi eskiden, şimdi her aşk bir öykü arıyor kendine; ah benim uman bulunmayan umarsızlığım! Kadının biri ısınma umuduyla dolaştırıyor...