Gunnar Ekelöf

Sen nasıl teselli edebilirsin beni
sen, tesellim olan?
Varlığının özünü sevdiğim
küçük ayaklarının izlerini bıraktın...

içimde huzursuzdur yüreğim 
yayılır ellerime 
yayılır ayağa kalkan bacağıma 
zonklayan şakaklarıma ...