gitmek; dağlara açılan eskil bir kapı eşiğidir, bilesin gitmek, “mai ve siyah” * bozkırın kendine yürüyüşü aslında çiçekleriyle donup kalmasıdır ulu bir çınarın...
dilindeki hançerin öfkesi demlendi bâb-ı esrarımı dağlayan gülbank sustu bir akıl sarhoşluğu daha yazıldı zamanın hesabına iki yeni şey daha öğrendik acı sudan...